ek: C secenegi herkes luzerni seviyor oraya yillar once gittim cok overseniz dusunurum....

Thun tarafına gittiniz mi? Interlaken çok güzel ama çok kez gitmissiniz. Colmar da güzel bir yer ama Noel zamanı esas cafcaflı dönemi, malum.

Thun ya da Colmar diyorum o yüzden ben.

Interlaken'a gittim Mayıs ayında; Eksterm sporların önde gelen kasabalardan biridir. Eksterm spor yapmaya gidiyor millet. Turistlik gezileyecek bir tarafı yok. Ben de Bungee Jumping yapmak için gitmiştim. Ek olarak dağ tepe çıkmaya ilginiz varsa, Interlaken'a gidebilirsiniz. Eksterm sporlardan, dağ tepe çıkma haricinde sakin, tatlı bir yer. Şahsen beğendim Interlaken'i.

Colmar'ı bilmiyorum, gitmedim. I've no idea.

Gittiğim yere gene gitmem colmar diyorum

evet.
"senden hic beklemezdim" falan diyen de oluyor.

Bir keresinde sen atesit değil miydin ya, ben seni atesit sanıyordum diyen olmuştu.

Birçok şey zannediliyorum ama daha ne olduğumu isabetli tahmin eden olmadı. Ateist de bunlardan biri.

cocuk yoksa avrupa'da yasamak cok da matah bir sey olmayabilir. cocuk yoksa egitim iyi, demokrasi vs derken cok anlamli hale geliyor.

cocuk yapacaksaniz avrupa yoksa tr.
avrupa'da yasamak vatandaslik almak icin mantikli olabilir. alip dönersiniz ve yurt disi deneyimi kazanmis olursunuz.

bir yere tasinmak stresli ve bol bilinmezli bir sürec. ama cok iyi de cikabilir sonu.

Bu tip soran cok oluyor da, bu cok subjective bir sey. Cunku avrupanin kendi icinde de inanilmaz farketmekle birlikte biraz askerlik gibi bir sey bu, herkes kendi senaryosunu yasiyor kimi cok mutlu kimi cok mutsuz. Kimi mutsuz ama kalmayi seciyor. Kimi mutlu ama hasret cok etkiliyor vs.

Avrupa da daha cok kazaninca daha cok da harcamiyor musunuz? yani bu cok ne kadar cok?

Ailenize arkadaslariniza ne kadar baglisiniz? Annenizi babanizi vs. senede 10 gun gorseniz yetiyor mu? Yalnizlikla iliskiniz nasil? Introvert misiniz extrovert mi?
TR de bir seyleri cozmek denen meseleye ne kadar yatkinsiniz? AVM de alan olmasa tepsinizi gidip cope dokuyor musunuz yada alan bireyin yanina getiriyor musunuz? Park yeri yoksa ikinci siraya gecip 4 luyu yakip isinize bakiyor musunuz? AVM de park yeri o tarafta diye ters yonde gidiyor musunuz? Yaya ya yol veriyor musunuz? Yada bunlari yapabilecek misiniz? Gunessizlikle araniz nasil?

Yurtdışında yaşamak kolay değil, pek çok sıkıntı çekiyor insan.

Eğer ciddi bir sebebiniz yoksa ve rahatınız yerindeyse yurtdışına yerleşmeyi düşünmeyin. Mutlaka pişman olduğunuz, zorlandığınız anlar olacak öyle bir zamanda vazgeçersiniz ve boşa gider her şey.

Tek başınıza yani bekarken taşınmanın da ekstra bir zorluğu olduğunu sanıyorum ama tecrübe etmedim.

Bence Avrupa'da yaşamak, tabii Polonya da Avrupa, Amsterdam da Avrupa. Ve gerçekten çok subjektif bir şey.

Biz çocuksuz çift olarak taşınmaya niyetliyiz, burada yaşayıp orayı ziyaret etmektense orada yaşayıp burayı ziyaret etmek istiyoruz.

biraz yaşa göre değişiyor sanırım.

yaşam standartım yüksek değilse de, geçen sene avrupada güzel bir şehrinde keyifle yaşayabilecek gelire sahiptim ve gitmeyi düşündüm. sonra aileye uzaklık, gittiğin yerde yabancı hissetme, karşılaştığın az-çok zorluklar, dil bariyeri gibi şeyler beni geri itti, ki yabancı dilim ve avrupa'da yaşamışlığım var.

şimdilerde ise iki kişi olarak gitmeye çalışıyoruz. çünkü kazancımız makul da olsa yetmiyor. kaliteli yaşamak istediğimizde eksiye iniyor ve çıkamıyoruz. iki gezelim tozalım fiyatına bakmadan alalım dediğimizde batıyoruz. akşam yarım saat bir saat yürüyelim yorulursak bir kafe'de çay/kahve içelim kısmı bile çok komplike. yollar kalabalık, insanlar kaba, kaldırımlar kötü, her yer trafik, sürekli korna, bir kafeye oturunca yüksek müzik, tanımadığım masadaki adam bana karşımdakinden daha yakın o kadar her şey içiçe. (istanbul'da) bunlardan kaçmak için sahip olman gelirle de abd'de de avrupa'nın lüks yerinde de yaşarsın.

İstanbul’da bir kafeye girince, servis ücretiyle birlikte korna gürültüsü de ikram ediliyor.

ikinci paragrafta bahsettiklerimden münezzehseniz, türkiye'de yaşamaya devam etmek yeni bir macera atılmaktan daha güzel olabilir. çünkü insan memleketinde (ya da memleketim diyebildiği) yerde kök salar, başka yerde geçici hisseder.

Avrupa'da kira ödeyeceksen birikim yapamazsın. Bu sorunun cevabı Türkiye'deki ortamına bağlı. Leş bir ortamdaysan kaçmak için düşünülebilir. Türkiye'de insani gelişmişlik düşük olsa da her yerde düşük değil.

şöyle söyleyeyim. yılda bir kez bir haftalığına türkiye’ye gidiyorum ve üçüncü gün geri dönmek istiyorum. ilke bana resmen negatif enerji yüklüyor.

tüm zorluklarına rağmen avrupa’da gayet mutlu ve huzurluyum. varsın daha az kazanayım, varsın konfor alanımdan çıkmış olayım.

sırf daha az insan, daha temiz ve yeşil sokaklar, dışarıda daha az kavga gürültü, daha az trafik, gece tek başına güvenli bir şekilde evine yürümek için bile avrupa derim.

kimisi işi sadece ekonomik yönünden değerlendiriyor, kimisi kültürüne daha bağlı yetişip ondan kopmak istemiyor. yani bu kişiye göre değişir. ben oldum olası 'boğazda rakı içmek abi, türklük abii' kafasında bir insan olmadım. zengin olmak gibi bir derdim de yok. orta sınıf (ama gerçekten orta sınıf, türkiye'de kendini orta sınıf sanan fakir beyaz yaka hayatı değil) bir hayat yaşayayım benim için yeterli. sevdiklerim dışında türkiye'ye dair özlediğim hiçbir şey yok. o yüzden bu saatten sonra türkiye’nin deliliğine, kaosuna ve yozluğuna tekrar girmemek için elimden geleni yaparım.

avrupa'da ozellikle hollanda'da yasamak turkiye'den cok daha huzurlu. bazi zorluklara (yuksek kira veya mortgage, dil zorlugu, herkes ingilizce konussa da, kapali hava vs) ragmen boyle. o yuzden avrupa'da yasayip turkiye'ye gezmeye, aile ve arkadaslari gormeye, yemek yemeye gitmek bana daha mantikli geliyor. oyle de yapiyoruz, senede 3-4 kez, 3-4 haftalik gidiyoruz turkiye'ye, boylece cok ozlem de olmuyor. hatta 4 hafta cogunlukla fazla geliyor turkiye'de.

avrupa'dayken turkiye'de yapamadigimiz, ya da yaparken oldukca zorlandigimiz seyleri yapabiliyoruz. spor yapmak daha erisilebilir, doga her yerde. goruntu ve gurultu kirliligi cok cok daha az. insanlar daha durust, daha guleryuzlu, daha saygili.

kisaca imkan varsa avrupa'da yasayip turkiye'yi ziyaret daha guzel.

bir gun belki turkiye'ye donerim ama bu buyuk bir sehir olmaz muhtemelen.

not: amsterdam, cocuk yok, mortgage var, kazanc turkiye ile benzer.

Uzun yıllardır buralarda bu soru olur. Ve her zaman bu olaya ekonomik bakmanın sonucu Türkiye cikaracagini söyledim (eger iyi seviye biriyseniz). Çünkü Türkiye gelir adaletsizligi ülkesi ve bu sebepten iyi kazanirsan iyi hayatın var ama normal kazanirsan hayat kötü. Genelde bati Avrupa'da insanları yüzde 60-70 ayni hayatlarda yasatma çabası var diyelim. Misal dün müdürle konusuyorduk, Türkiye'de ilk müdürüm benim 5 katı maaşım aliyordu dedim. Fransa'da bu imkansiz çünkü bu ciddi gelir adaletsizligi yaratır.

Neyse kendim için konuşursak biraz sir gawain gibi; birak Avrupa'da daha fazla parayi Türkiye'ye beni birinin dönüşmesi için 2-3 katı Avrupa maaşı vermesi lazım (imkansiz haliyle) ve o da birkaç yıl için, aynı nasıl millet dubai falan gidiyorsa öyle. Yoksa Max 2 hafta kalirim, o da tatil sebebiyle. Yoksa acayip kötü yani ülke eğer fanusta yaşamıyorsan (misal hayatin İzmir'de Alaçatı/cesme beach clubsa, bostanli'da bayrakli'da deniz manzaralı evse tabiki senin hayatin fanus).

Bu sebepten bu sorularda benim kendim için cevabım her zaman batı Avrupa çünkü hayatta aradığım tek şey en çok para veren ülkede yaşamak değil.

Denize kıyısı olan bütün avrupa ülkelerine gittim neredeyse, yemeğinden kültürüne, yasalarına, yazılı olmayan kurallarına kadar bizden çok farklılar.

Çocuk yoksa ve 30 yaş altı olsam gitmek isterdim, benim durumumda kaza, bela, savaş olmazsa gitmek istemem

Verilen cevaplari okumadim ama neredeyse hepsinin "parasi olan için Türkiye cennet" zirvaligini yazdigina eminim (:

Üstelik bunu yazanlar bu ülkede yasamayanlar hep.

Turkiye'de yasarken gelirim ortalama ustuydu, ev masrafim yoktu.
Ama cocugun gelecegini goremiyordum. Covidin ortasinda pili pirti toplayip geldik yerlestik.
Ne gelir, ne yerlesme stresi su bu, hic biri bu yaptigimiz degisikliklerin artilarini sifirlayamiyor.
Keske gencken, cocuk yokken gelseymisiz diyoruz surekli ustelik. Burada cok daha erken hayat kurmus olmak muhtesem olurdu.
Ulke degistirmek, kafanizda "Turkiye mi daha iyi, yurt disi mi?" sorusu varken pek mantikli degil, gitseniz akliniz kalacak bariz.
Karsilastirma, "Amsterdam mi? Berlin mi?" seviyesindeyse zaten mentalite olarak siz gitmeye hazirsiniz demektir.

Avrupa'da daha çok kazanabilirsiniz - bunu neye dayandirdigina gore degisir, eger orda aldigin avroyu tlye cevirip daha cok kazanacam diyorsan komik oluyor.

olay paraya bakar, gelismis ulkelerin sana vaad ettigi hayati yasamak icin iyi para kazanman lazim, o da 3-4bin avro ile olacak sey degil.

"parasi olan için Turkiye cennet" lafina da giydirenler genelde culsuzlar oluyor. abicim sen paraya ulasamamissan, cehennem hayati yasiyorsan bunda bizim sucumuz ne? eger guzel bir hayat olmasaydi zenginlerin alayi satip kacardi, neden hala orda takilmaya devam ediyorlar? Benim tanidigim bir turkiye yahudisi ki herif karun gibi zengindi, bana neden zamaninda "olm yurtdisinda gez toz ama sonunda mutlaka ulkene don, burdaki hayati hicbir yerde yasayamazsin" derken bunu salakligindan mi soyledi sence? elestirirken biraz mantikli olun yahu.

Iyi yetismis bir muhendisi dusunelim. Olaya sadece para kazanmak olarak bakiyorsan bu kisinin Hollanda/ALmanya'da ay sonunda biriktirdigi rakam Turkiye'de biriktirecegi rakamdan kat ve kat yuksek olmayacak.Evet ortalamada daha yuksek olacak ama finansal acidan bakiyorsan bence anlamli bir fark olmaz.Motivasyon para ise Dubai/Isvicre/Amerika gibi yerlere bakmaniz lazim.

Bunu soyledikten sonra asil konuya geleyim.Ailenizden/arkadaslarinizdan uzakta yasamanin sizin icin ne anlama geldigini sorgulamaniz lazim ki dogru sonuca ulasasiniz.Turkiyeyi yilda birkac defa her biri 1-2 hafta olsa da ziyaret etmek ve ailenizi bu siklikla gormek ok midir? bu sorunun cevabini arayin.

4 bin euro para değil Avrupa'da, sokaktaki dilenciye bahşiş diye atıyoruz biz, gitsin kendine çeki düzen versin diye.
En az 250 bin euro lazım batı Avrupa'da yaşamak için. O da minimum.

‘avrupa’da 4 bin euro para değil’ diyenler (bir üstte ironi yapan arkadaşı kastetmiyorum) neyin kafasını yaşıyor anlamıyorum. çift olarak gittiğininizi düşünürsek, sen 4 eşin 4 kazansa krallar gibi gerçek bir orta sınıf hayatı yaşarsınız avrupa’da. birkaç aya arabanızı da alırsınız, krediyle ev sahibi de olursunuz, yılda iki üç kez tatilinize de çıkarsınız, dışarıda istediğiniz gibi yiyip içersiniz de. hele kuzey avrupa’da eğitimin sağlığın ücretsiz olduğu bir sosyal devlete yerleştiyseniz daha da kolay. ha ama orta doğu kafasıyla ‘ben 50 bin euro’luk arabadan başkasına binmem, devlet hastanesine gitmem, prenses kızımı sadece özel s*ksok sistemiyle eğitim veren özel koleje gönderirim’ diyorsanız o para türkiye’de de avrupa’da da yetmez tabi.

bunu diyenler muhtemelen a haber’in sokak röportajını izleyip avrupa’da ekmeğin 5 euro olduğuna inanan tayfa sanırım. nasıl bir yanılsama içindesiniz oğlum siz? ya da türkiye’de nasıl bir hayat yaşıyorsunuz ki avrupa’daki bu hayat size yetmiyor?

ben kendi adıma söylüyorum, türkiye'de yaşayıp avrupa'yı ziyaret etmek.

hayatımı türkiye'den kaçmak hayaliyle yaşadım ama artık yaşlandım. babamı kaybettim. annem yaşlanıyor. şu dünyada beni arayıp soracak 2-3 tane insan var, hepsi burada. ellerinden öper, 1.5 yaşında dünya tatlısı yeğenim var, senede 8-10 gün görmek bile çok az geliyor, 3-4 yılda bir görme fikrini çirkin buluyorum.

hele ki avrupa'ya "daha sonra" gitme imkanım varsa ben şu noktada türkiye'de kalırdım. en azından bildiğim çöplük.

tabii dediğim gibi bunlar çok kişisel şeyler. ben eutard olarak büyüdüm, 25 yaşımdan sonra siyasi sebeplerle avrupa'dan öyle bir nefret etmeye başladım ki bin ladin ya da saddam gelse "olm çok abartıyosun sakin ol" der herhalde. o yüzden yazdıklarımı asteriskle almakta fayda var.

abicim sana gore guzel 3-4bin, bana gore degil. sana yeter bana yetmez.
sen titr pesindesin, ben para pesindeyim. ici bos titrler beni tatmin etmiyor.
sen 50bin avroluk araca binmeye gerek yok diyorsun, ben dandik 15 yasinda reno/fiat ile gezinmek istemiyorum.
sen orta direk alti dandik bir gocmen banliyosunde yasamaya OK diyorsun bana gelmez.
dunya sadece siz ve cevrenizden ibaret degil, bunu artik anlasaniz mi yaw?
herkes memur hayati yasamak istemiyor. dolayisiyla bu tarz sorularin cevabi kisiye gore degisir.

Kimse zaten kişiden kişiye değişmez yazmaz da hiçbirimiz de başkasının hayatları hakkında senin kadar fazla konuşmuyoruz. Hepimizin yaşadığı hayati, geliriyle ne yaptığını bizden iyi biliyorsun. Şurada Avrupa'da yasayanlara memur diyorsun böcek diyorsun ama cevap verince "kişiden kişiye değişir". Hayır zaten Avrupa'da 4 bin alan kişi Türkiye'de nasıl villalarda yaşıyor 50 bin euroluk araba alacak gelire sahip oluyor anlamadım nasıl bir fantastik durumsa. Bugün 50 bin euroluk arabayı kredi ile alamiyorsun ülkede çünkü max kredi 400 bin lira.

Sunları yaz ki bilginin olmadığı ortaya çıksın istedim. Zaten batı Avrupa'da yaşam konusunds bilgin olmadığını biliyorum çünkü Avrupa'da yaşamıyorsun ama hepimizden çok fikrin var Avrupa'da kime ne kadar çok para gerekir diye. 4 bin euro para değil falan, 4 bin euro net gelir ile banliyöde yasandigini sanan, sadece 15 bin euroluk araba alabilecegini sanan biri enteresan.

Böyle birinin sürekli avrupa'da ne kadar paranın neyi yaptığı hakkında konuşması komik yani. Kabul etmelisin bence. Yaşamadığı hayat hakkında bu kadar fikir sahibi olan pek fazla kişi yok duyuruda.

Kanada anlat, kuzey amerika anlat. Bizden çok bilgin var yani biz bilecek degiliz.

Not; 50 bin euroluk arabanın Türkiye'de 100 bin Euro olması...

lol, 50 bin euro’luk arabanın bir altı 3 bin euro değerindeki 15 yıllık renault mu? ya da ciddi ciddi avrupa’da 4 bin euro kazanan insanların göçmen banliyölerinde mi yaşadığını düşünüyorsun?

yaşadığım ülkede 50 bin euro’luk arabalara sadece nargileci kıro gurbetçi türkler ve araplar biniyor. hepsinin tek derdi sıfır siyah benz ya da bmw almak. muhtemelen aynı kafa yapısında birisin. olur öyle, bu da senin hayatın.

Kriteri karşıladığım için Türkiye'de yaşayıp Avrupa'yı ziyaret etmek. Tek derdim vize alabilmek. Şimdilik Şubat 2026'a kadar vizem var.

Hatta kriterin bir üstüne avantajım daha var uçak bileti açısından.

@ermanen; yok abi sana neden yazayım :) kendisi kanada'da yaşıyor. Motor yandi senin bir anda :)

@sir gawain; abi merak edip istatistik kastım=d
Ayda 4 bin net, 48 bin Euro yıllık yapar.
Medyan net gelire göre bunun medyan altında kaldığı ülkeler;
Luxembourg

Medyana orani;
Hollanda 1.48 kati
Almanya 1.73 kati
Fransa 1.87 kati
Euro alani 2.01 katı

Ülke ortalama gelirinin iki katını kazanip banliyöde yaşamak icin 3 bin Euro maaş hacizi lazım=d
Işte salla gitsin sonuçta fact check yok.

@logisticsmanager

adam avrupa’da 4 bin kazananların ciddi ciddi fakir olduklarını düşünüyor. ses etmeyelim, öyle sanmaya devam etsin :) aynen kanka açlıktan kırılıyoruz, domatesin kilosu olmuş 10 euro.

cooperr amca yasliliktan euro ile cad i karistirdi. yasli basli adam olabilir, üzerine gitmeyin.

haa, cooper abd’de mi yaşıyor? tamam taşlar şimdi yerine oturdu. muhtemelen 4 bin euro’yu 4 bin usd gibi düşünüyor -ki 4 bin usd ile abd’de cidden fakir hayatı yaşarsın.

sen yine de euro’nun alım gücü, avrupa’da ortalama gelir ne kadar, araba ev fiyatları nasıl, sosyal devlet nedir, avrupa’da insanların mutluluk kriterleri neler, bu tür şeyleri bir araştır hocam. abd kafasında birinin avrupa’daki hayatı anlaması zor, yirmi yıldır orada yaşayan kuzenimden biliyorum. ben onu anlamıyorum, o da beni anlamıyor. bizimkisi biraz öyle oldu. benim de şu dünyada asla yaşamam dediğim yerlerden biri abd ona bakarsan.

olm teker teker gelin :)

Avrupa'da yasayanlara memur diyorsun böcek diyorsun - yok herkese demiyorum yahu, sana diyorum ama (bocek demiyorum estagfurullah memur diyorum) .. cunku sen 4bin avro ile luks icinde yasadigini iddia eden birisin. bunu da benim gibi eski kasarlar yemez kardes..

50bin avroluk arabaya kirolar biniyor - Bu da bizim insanimizin sanrilarindan biri, Steve Jobs'da son kasa spor mercedesle geziyordu, hatta taninmasin diye 6 ayda bir yeniliyordu, kiromuydu? Geciniz.. Yurtdisinda kimsenin sizin bindiginiz araca baktigi falan yok, adamlarin zaten dedeleri babalari coktan o araclara binmis inmis, biz geriden geliyoruz o kadar.

almanya deneyimin yok - evet surekli yasamiyorum ama almanya ile engaje biriyim, aileden oturu. Arada gidip geliyorum, en son gecen sene 1 hafta berlinde idim. Maaslar ne durumda, giderler nasil, mesela buyuk sehirlerde bir daire kac para, bunlarin farkindayim. 3-4 bin avro net paranin orda ne ise yaradigini bizzat yakin akrabalarimdan biliyorum. Pek oyle abarttiginiz gibi bir durum yok ama herhalde onlar baska bir almanya'da yasiyorlar..ya da yoksa siz yogurdum eksi demekten mi cekiniyorsunuz?

medyan gelir muhabbeti: yaw medyan gelir dedigi zaten aclik siniri, bak "fakirlik" demiyorum "aclik". Al burdan ornek vereyim, burda 2024 verileri medyan gelir $45000 burut, net ayda $3000 yapar. Su anda yasadigim sehirde 1+1 daire kirasi dandik bir muhitte $1500 civari ki nispeten ucuz bir yerdeyim. Bir tane kulustur arac alsan, benzin, sigorta, tamir, mutfak masraflari derken zaten eksiye dusuyorsun. Sizin medyan dediginiz bu, uranuse plutona gitsen de bu boyle.

tanimadigin kisiler hakkinda atip tutuyorsun - yaw siz buraya yasadigini sehre, aldiginiz maasa, yaptiginiz ise hatta pozisyona kadar yaziyorsunuz, bende fal bakiyorum. Anlattiklarinizla benim falda gorduklerim birbirini pek tutumuyor, ne yapayim? :)

arkadaslar, ezcumle sizin bu "avrupa cohh eyyi" kafasinin a haberci tayfanin "avrupa bizi kiskaniyor" kafasindan bir farki yok yaw, sorry.

biraz oranin kalbur ustu insanlariyla takilin (kalbur ustu derken sizin white trash sizden 500 avro fazla maas alan mudurunuzden bahsetmiyorum), bir bakin bakalim kac para aliyorlar, kac paralik evlerde oturuyorlar, altlarindaki araclar nasil..

sonra gelin konusalim... bir de cift dalmaniza gerek yok, sakin sakin pls..
merci tout le monde!

Kardeşlerim. Tek kişiye indirmek gerekirse, büyük ablam.

En çok annemi seviyorum.

Annem. Başkası yok.

sen (sonuçta en sevdiğimiz kişi her zaman bir "sen" olmuyor mu).

@en çok: kız çok güzel bir cevap olmuş

Annem, eşim, hayatta olmayanlar da sayılıyorsa babam ve ananem.

sen (sonuçta en sevdiğimiz kişi her zaman bir "sen" olmuyor mu).

sen degil kesinlikle

Şimdilik 5 adet olan yeğenlerim. Ayrı ayrı çok seviyorum.

tek sevgi turu yok benim icin.

o yuzden en cok sevdigim insan diye bisey yok, farkli farkli kategorilerde sevdigim insanlar var.

oglum ile annem arasinda bir siralama yapamam mesela, ikisine olan sevgim de farkli ve yuksek.

1) recep tayyip erdoğan
2) ayetullah seyyid ali hamaney
3) vladimir vladimiroviç putin
4) kim jong-un
5) xi jinping

@arbre: keser atarım, daha logical bir option

@Karim iceride uyuyor ben seni dusunuyorum, sümüm uçtu ahahha.

arbre, sikizdikizin lütfen, kavga etmeyin ben için. Benim sevenim çok, size de yeterim.

@sekizdokuzon: kız mı hahaha.

Çocuğum

@en çok: erkek

@sekizdokuzon: uzatıp takilacaktim ama vazgeçtim, cevabin güzelliği sorunun güzelliginden diyeyim. Maiotik her zaman önemliydi ve önemli kalacak.

Gelen her cevapta yeğenime sevgimi hatırlıyorum, öyle diyeyim. Dünyanın en güzel varlığı.

@sekizdokuzon: benim de öyle sevdiğim o yaşlarda bir kuzenim vardı. Ne yazık ki öldü cocuk yaşta. Allah seninkine uzun ömür versin.

@en çok: Allah rahmet eylesin, bu dünyanın yükünü çeksin istememiş allah6

@yadigar neden ayrımcılık yapıyorsun?

Benim için oğlum, sonra annem. Sonra baba kardeşler ve koca eşit sevgide.

kocam ve kardeşim.
sonra annem babam geliyor.

çocuğum olunca dünyam o olacak gibi geliyor ama..

annem

1. peygamberim
2. annem

Cocuklarim ve annem.

Aslında güzel rota ama mümkünse Cordoba'yı görün. Ben olsam Sevilla'dan bir günü alıp Cordoba için harcardım.

Şahsen;

8 güne 4 şehir sıktırmazdım. İki şehre 3 gün, diğerine 2 gün yapardım.

öncelikle çok sıcak olacak. ona göre öğlen saatlerini mümkünse müze vb. klimalı kapalı yerlerde geçirin. granada'da el hamra'ya sabah çok erken saatlerde gidin.

hepsini gezmiş biri olarak ben olsan valencia'yı pas geçerdim. hem çok görülecek bir şey yoktu diye hatırlıyorum hem de rotayı doğuya doğru uzattığı için yol uzar.

onun yerine madrid'e 1 gün daha eklenebilir. veya görmedim ama arkadaşlar cordoba'yı tavsiye etmiş. oraya gidilebilir. imkanın varsa sevilla madrid arası hızlı treni deneyimle.

Bir insan ufak dahi bir hata yapsa tartışsak inanılmaz soğuyorum, kısa süreli de olsa bir nefret hissediyorum atlatmam zaman alıyor.

majör depresyon.

hayatımı kendim kontrol edemiyorum gibi geliyor. şimdi iyi olabilirim ama altı ay sonra tamamen raydan çıkmayacağımın garantisi yok. 31 yaşındayım ve şimdiden çok yorulduğumu söyleyebilirim. 3-5 senede bir "aha da kendimi asacam11!!1!" sürecine girmek, sürekli tetikte olmak, normal bir hayat yaşamak için x3 efor sarf etmek filan beni acayip boğuyor. şansıma iyi bir ailem oldu, onlar olmasa çoktan intihar ederdim muhtemelen. yaşam amacım da öyle ani olmayan, 60-70 yaşında gelecek bir ölümle gitmek yani bu kadar. bu süreçte başıma herhangi bir güzel şey gelirse kendimi şanslı sayacağım, o noktadayım. terapist de dediydi en ufak fırsatını bulunca kendini gösterir diye. yani ne gerek var anlamıyorum, keyifli keyifli yaşa işte ya zaten ölcen niye depresyona giriyosun acayip sinir bozucu bi şey. sürekli kendimle mücadele vermem gerekiyor ve hala nasıl yapacağımı tam olarak bilmiyorum. terapi iyi hoş da bi yere kadar yardımcı oluyo yani para karşılığı oturup seni 45 dakika dinleyen bi insan mevzuyu bence çözemiyo açıkçası.

cok tahammulsuzum ve insanlardan cok fazla beklentim var. bu beklentiler karsilanamayinca da cok ters ve sert biri oluyorum.

hayati chill modunda yasayamadim hic. hep bir mucadele, hirs oldu. bu beni hayatin icinde tuttu ve basarili olmami da sagladi. ama yipratici da oluyor.

muhtemelen kokenleri de yasadigim zor hayattan geliyor. nihayetinde ciktim o kosullardan ama kurt gecirdigi ayazi unutmuyor. formative yillarda uzun uzun yasanmis hayat tecrubeleri insani cok belirliyor. yani 20 yasina kadar nasil yasadigi cok onemli bir insanin.

@der meister: benim de majör depresyon geçirmişliğim var. Buradan sonra akıl vericem gibi geliyor ama vermiycem :p Hala hayattayim demek için yazıyorum.

Kendime karşı hiç özşefkatim yok. Bunu geç fark ettim üzerine çalışıyorum ama yine de başka insanlara karşı gösterdiğim hoşgörüyü kendime göstermiyorum. Kendi içimde kendime karşı acımasızım.

Yardım isterken çok utanıyorum. Mümkün mertebe de istemiyorum zaten. Kendi başıma hallediyorum. Çevremde o zaten halleder tarzı bir algı oluşturdum istemeden. O yüzden teklif eden de olmuyor gerçekten gerekli zamanlarda ki bazen çok ihtiyacım oluyor buna. Bunu dile getiremediğim için kendime kızıyorum. Her şeyi etrafına yıkan bazı insanları içten içe küçük görüyorum ayrıca.

Karı kız ilişkilerim zayıf. Bir kız ne kadar sinyal verirse versin ben anlamıyorum. En olumsuz düşüncem bu olabilir

Kararsızlık.

hedonist yasam, tutkularin kolesi olduk. bundan memnundum ama rahaizlik vermeye basladi. zaman disiplin zamani.

Duygu kontrolüm hiç yok. Bir öfkelenme dalgası geldiğinde inatlaşıp olayın üstüne gitmeye çalışıyorum. Aklımdakileri düşünceye dökemediğimden (bazı harflere dilim dönememesinden dolayı dezavantıjım var) haklı olsam bile karşı taraf lehine kullanıyor bunu.

Bununla birlikte ve bundan ayrı, oluşturduğum rutinin biraz sekteye uğruyor. Yapmaktan hoşlandığım hobilerim bir süre çok anlamsız oluyor.

Biraz umursamaz oldum ama eskisi kadar değil.

Kendime karşı acımasız olduğum kadar çoğu insana anlayisliyim. Müthiş bir dengesizlik diyemem ama ipin ucu bazen çok kaçıyor.

Duydum.

- Cok mu yorucu olur?
+ Göze almaya değer. Alışveriş çeklerine dönüştürür, güzel olur bu açıdan.

- Katılmayı dusunur musunuz?
+ Düşünmeyi isterdim ama sanırım süre kısıtlması var. Abd vizem yok. Asya Kıtası ülkelerine
uçak bileti bütçemi aşar. Böyleyken beni aşar kısaca.

Bu 6 kıtada da vizesiz ülkeler var vize engel değil. 4 ayda 6 kıtaya yolculuk yorucu olmaz , asya afrika avrupa çerez zaten 2 saatlik uçuşlar. Asıl problem zaman ve para. Bu arada 1 milyon mil abartıldığı kadar yüksek değil. 5 tane gidiş dönüş doğu yakası abd uçuşu , millerin ortalama 2.5 yıl kullanma hakkı olduğunu da unutmamak lazım.

Süre kisitlamasi 4 ay degil de 6 ay olsa katilabilirdim ama Avustralya‘ya daha yeni gittim mayista o yüzden ekime kdar gitmem mesela.

Süresi var millerin o can sikici ama 4 ayda 6 kita ucan insan zaten 2-3 yilda bitirir milleri.

Kendime suç ortağı (bilet ve masraflarını kendi karşılayacak yol arkadaşı) bulursam direkt yaparım. Solo traveler değilim. ABD vizem var. Avustralya vizesi zor değildir umarım...

Keşke bunu paket yapan bir tur firması yahut topluluk/organizasyon olsa...

amerika için konuşacak olursam eskisi gibi değil pek. normalde gün olarak kasım'ın 28'ine denk geliyor ama amazon'un başı çektiği büyük oyuncular pre-black friday, black friday, after black friday, cyber monday zart zurt diye olayı 3 aya yaymaya başladılar artık.

arada güzel indirimler oluyor ama alışveriş için black friday'i beklemeye değecek bir şey yok.

Avrupa'ya gideceğim Hollanda veya Almanya. İyi kötü bir şeyler yaparlar umarım.

kasım'ın 3'üncü veya 4'üncü haftası başlıyor. ertesi pazartesi ise cyber monday oluyor.

Ben depresyona girdim sıcaklarda hiç çekilmiyor

Nazar olmasın ama çok iyi durumlar. Öyle böyle değil.

Olay akışını sizin yazdığınız şekilde ele alsaydım muhtemelen kötü hissederdim. Öyle yapmadığım için iyiyim.

İstediğim hayatı görece (10 üzerinden 7) yaşadığım için iyiyim.

Tüm hayatımı felç eden bir anksiyete ve kaygı bozukluğu ile uğraşıyorum. İşe gidemiyorum, rapor aldım. İnsan içine çıkamıyorum.
Yetmiyormuş gibi bir de tutunamayanlar okuyorum. 17 yıl önce yarım bırakmıştım, şimdi içinde bulunduğum ruh halinin de etkisiyle mi nedir fena içine çekti. Şahesermiş gerçekten.

Bir yandan okuyorum, bir yandan gözlerim doluyor, bir yandan da çay içiyorum. Öyle işte. Geçer bu günler de ne yapalım…

Berbat, saydığın konulardan bağımsız kendi hayatım da berbat.
Kafayı biraz dağıtmak için kaçtığım yerlerde de yazdığın negatif olaylarla karşılaşıyorum daha da kötü oluyor.

Bugün benim için dehşet verici iki haber mesela;
-Restoranda birlikte çalıştığı kadını bıçaklayan adam.
-Paris'te festivalde yaşanan olay. "100 den fazla kadına şırınga saplanarak zehir enjekte edildi" haberi umuyorum ki yalandır...
Fatih bey bunların yanında devede kulak kaldı açıkçası.

Tatildeyim, Fransa'nın hayvanı sıcak yaşadığı bir hafta. Sabahtan akşama kadar havuzdayim ve çocuk gibi dışarı çıkmıyorum havuzdan.
Günde iki şişe rosé bitiyor.
O yüzden nazar değmesin.
Şöyle düşün bu dünya 9/11 gördü, isid gördü. Bence rusya Ukrayna kenara atarsan ve israil'in her zamanki saçmalıklarını kenara koyarsan nazar değmesin de genel günlük insan hayatina etkisi az olan dönem geçiyor. Ya şundan 10 sene önce bombalar patlıyordu, millet kelesle gece kulübü sinema falan tariyordu. O döneme kiyasla günlük hayatimiza dünyada yaşanan acının etkisi çok daha az (bence).

aşk acısı çekiyorum.

Kendi evime çıktım, eşyaydı, temizlikti.

sarışınlar da olmasa yaşamaya değer birşey kalmıyor diye düşünüyorum. Sen?

Randevu almak sorun. Şimdiden denemeye başlayın en geç 1 ay önceden almalisiniz

Schengen (90 gün altı) vize başvuruları seyahat tarihinden en erken 180 gün önce yapılabilir.
www.idata.com.tr:~:text=Schengen%20(90%20g%C3%BCn%20alt%C4%B1)%20vize,Randevunuzu%20al%C4%B1n.
Yani 1 Ekim 2026 tatiliniz için en erken 6 ay öncesi olan 1 Nisan 2026'da başvuru yapabilirsiniz. En geç de size atanan randevu tarihine ve biraz da şansınıza bağlı.

schengen için en erken 6 ay öncesine randevu alabilirsin. en geç de şahsen 1 ay öneririm. 15 gün de olabilir gerçi.

amerika için zaten anlamsız en yakın randevu seneye aralıkta. en geçse 2 hafta öncesinden falan alabilirsin.

ingiltere de aynı şekilde 6 ay-1ay arasında alınmalı. ama ingiltere vizesi bastığı an başlattığı için 1-2 ay ideal.

Gideceğin ülkeye göre değişiyor. Arkadaşım İsveç için ertesi güne bile randevu bulabildi.

Ama bu süreç Almanya ve İtalya için 5-6 aya kadar uzayabiliyor. Hatta turizm acentalarına mecburiyetten acelesi olduğu için yüksek meblağa anlaşıp randevu yakalayanlar da oldu çevremde. Mesela örnek veriyorum her şey dahil 120 euro'ya halledebilecekken 300 euro acentalar istiyor yaklaşık olarak.

Şahsen araya 4-5 hafta koyuyorum.

Kaynak da göstermişsiniz gerçi ama ben bu aralar seyahat grubumda başvurusunu yapmış ve 7-8 aydır randevu bekleyen insanlar görüyorum, o yüzden en erken 6 ay önce konusunun geçerli olduğu ülkeler sınırlı mı acaba? Almanya için çok bekliyorlar mesela, biri ekimde başvuru yapmış nisanda randevusu gelmiş, 1 ay da pasaport beklemiş. Bir diğeri 5 aydır bekliyorum, randevudan haber yok dedi.

Orta Avrupa’da bir Schengen ülkesi, randevu tarihiyle uçuş arasında en az 14 gün olmasını istedi, ona göre aldık bileti.
12 veya 13. Gün geldi vize, yetişmeyecek diye korktuk.
Ülkeden ülkeye değişiyor olabilir.

Dostum benim de videodaki gibi geçti. Gerçi bu dönemde iki lisans bölümü okuyordum.

Ben şu an 34 yaşındayım, benim de kendimi toparlamaya başlamam 32-33 yaşlarda oldu. Keşke çok daha erken hayata atılsaymışım.

Mümkün olduğu kadar iyi geçti, sosyaldim öğrenci kulüpleri olsun, gezmek olsun, iyi zaman geçirdim fakat sonrasında çok da faydası olmadı

30. benim hala öyle.

Çok sosyal değildim. Benim açılmam da 30' lu yaşlarımı buldu. Şimdi 41 yaşımdayım, bir tane çok yakın arkadaşım var başka yok. Onunla da görüşüyoruz ama genelde tek başıma dışarı cikiyorum, aktivitelere tek başıma katılıyorum. Yalnız sosyallesmek de acayip güzel.

34 yaşındayım. ortaokul, lise, üniversite yıllarına, çoğu yanlış karara rağmen olumsuz gecti diyemem. çünkü müthişti. çok iyi arkadaşlıklar edindim. ama 10 yıldır falan sanki kaotik bir fırtınanın içindeyim. bu aralar da atlama tahtasında son hazırlıkları yapıyor gibi hissediyorum.

bonus his sartre’ dan geliyor:

“saat üç. bir şey yapmak isterseniz, bu saat ya çok geç ya çok erkendir. öğleden sonra acayip bir an. Hele bugün hiç çekilmiyor.”

saatin hep üç olduğu yaşlar galiba.

Valla durust olmak gerekirse yirmili yaslar bu sistem icin cok erken. Kisinin universiteyi bitirmesi bile en iyi ihtimal 22-23 yasina denk geliyor.

Universite bittikten sonra is hayatinin ilk yillari, zorluklar vs desen zaten ortamalama 25-26 gibi kisi kendisini genelde ailesinden bagimsiz hissedebiliyor. Elbette bazen uniden mezun olur olmaz guzel bir is bulup, kendine bagimsiz bir daire tutabilirsin ama bu herkes icin gecerli degil.

Yani genel olarak cok ekstrem durumlar olmadikca yirmili yaslar kisinin ilk olarak kendisini aileden kurtarip ayri yasama hayaliyle baslar. Sonra da ekonomik duruma gore isini degistirmesi ve tasarruf yapmasi seklinde gecer.

Benim yasamim da bu senaryodan cok farksiz degildi, once uni bitirdim sonra kendime bir is bulmaya calisip kendimce yasamaya calistim. Elbette aile evine gore daha ozgur oldum ama o ozgurlugun bir bedeli oldugunu da farketmem cok uzun surmedi

Üniversite zamanım çift anadal yaptığım için çalışarak geçti.
Mezuniyet sonrası da 28 yaşıma kadar çalışmaktan hasta oldum.
Ondan sonra 5-6 sene rahat geçti.
Sonraki 5-6 sene hasta olana kadar çalışmakla geçti.
Son 2-3 sene bombastik geçiyor. Çok çalışıyorum ama eğleniyorum ve dinleniyorum da.

Dalga dalga yani. Zor zamanlar rahat zamanları, rahat zamanlar da zor zamanları getiriyor. Her şeyde olduğu gibi onda da denge şart.

20li yaslarimda hem guzel ders calistim ama ayni zamanda da iyi eglendim.

dunyanin sanat sepet islerinde en kopuk yerlerinden birinde universite okumanin avantajiyla o zamanlar progressive house/techno listesinde ilk 10daki djlerin cogunun konserlerine gittim, tiestoyu falan kanli canli dinledim. bar/pavyon acilislarina falan giderdik beles icki icmek icin. her haftasonu ozellikle yazlari bir olay vardi.

27 iyibariyle tez savunmasini yapip profesyonel hayata atilmamla bar pavyon islerini rafa kaldirdim. 27-30 arasi agir calisma ortaminda gecti, 31'de evlendim zaten ve cokus surecine girdik. :P

lise ve ergenlik o kadar kötüydü ki üniversite bütün olumsuzluklara rağmen toparlanmamı sağladı. asosyallik ve çekingenliğime rağmen şimdi düşününce onlarca kampa gittim. 2 defa yurtdışına çıktım. türkiye turu yaptık. biraz para olsaydı çok daha iyi olurdu. işe girip parayı bulunca uçar kaçarım diye düşünüyordum ama son 6 senede gerçekten iş ev döngüsü dışında kayda değer çok az şey yaşamışımdır.

18-21 deli gibi partileyerek, her seyi deneyip kendi istedigim gibi yasayarak
21-24 ask, is, okul ve seyahat dolu
24-25 corona 2020 lockdownlari ve issizligin verdigin bos zamanla tüm gün bilgisayarak oynayarak. yemek yapmiyordum bile. uyan bisiler ye oyun oyna aksam yemekte masterchef izle sonra tekrar oyun. iyiydi.
25-27 yurt disina göc, adaptasyon, öküz gibi calisma dönemi
27-28 burnout, kocaman bir kalp kirikligi, depresyon
28-29 kendimi bulma ve tekrardan mutluluk.

30 bana iyi gelecek.

Anı yaşa genç öl olarak geçti. Ölmedim ne yazık ki ama ölüme hazırladı, gözüm açık gitmem; hedonist geçti.

19 yaşında gemilerde çalışmaya başladım. 30’lu yaşlarıma kadar sürekli gezdim. Kazandığımı güzelce harcadım. Her türlü ortama girdim çıktım. Yerli yabancı çok insanla tanıştım. Benim 20’li yaşlarım 1990’lı yıllara denk geliyor. O anlamda da şanslı olduğumu düşünpyorum. Ülkede ortam da güzeldi. Hayat sokaktaydı o yıllarda. Sonra yaşlandım yavaşladım. Sen de yaşlanacaksın o yüzden gençken dışarı çıkmak lazım. Sonra istemiyorsun.

Evden ise, isten eve. Hala boyle.

Ders çalışmakla sınavlara hazırlıkla biraz da gezerek.Bence şartlara da bağlı nasıl geçtiği

20'li yıllarım vasattı ama 30'li yıllarımın güzel geçmesini nedeni 20'lı yıllardaki çabamdır. O yıllardaki cefanın sefasını yiyorum.

cok sosyaldim hala oyleyim. arkadas ve sevgiliyle vakit gecirdim 25 yasinda is hayatina girdim ask ve is cok yordu sonra ikisini de biraktim. simdi aile ve yakin arkadaslarla gezmeke devam

vasat. ama bilinçli bir vasatlık. hep ekonomik ferahlığa kesin bir şekilde ulaşmanın peşindeydim. bunu başarırsam başarılı bir takas olacaktı. doğuştan şanslı değilseniz bu da fedakarlık yapmadan olmuyor. 33'üm şimdi. uzatmaları oynuyoruz, hakem düdüğü çaldığında boşa mı geçmiş olacak yoksa galibiyetle mi ayrılacağız belli olacak. hayırlısı.

21 yaşında çalışmaya başladım, ilk 3 yılım mükemmel geçti. Sonrasında taşınma ve yeni iş yerine geçme ile başlayan aşırı sancılı dönemler başladı ve hala onun etkisini yaşıyorum.
20-25 arası harikaydı.
27'den sonra bir çöküşe geçme, pandeminin başlaması, işten iyice soğumam fakat değiştiremem filan derken kabus gibi yıllar geçirdim.
Şimdi işe ara verdim, daha iyi hissediyorum ama henüz "iyiyim" diyemiyorum.
33 yaşında hala daha "acaba hayatımla ne yapsam" diye düşünüyorum.

leş gibi geçti. büyük stres ve mutsuzluklarla...

şu an iyi durumdayım, hatta belki şu anki iyiliğin sebebi 20'li yaşların kötü geçmesi olabilir ama ben yine de güzel geçmesini isterdim.

Eylemler, mitingler, gazete dağıtımları vs. vs.
Ne kadar enerjikmişim ya şimdi bakıyorum da. 2013'e kadar gayet hareketli bir hayatım varken sonrasında daha stabil.

Hayır.

ortanin iyisi diyelim.

10/10

kırk yılda bir gelir benim gibisi.

Süperim. Yalan yok, sözünde durmak var. Ücretsiz yardım var. Negatiflik saçmak yok, hep neşe.

@arbre yalan atma ulan

İyi tarafım da var kötü tarafım da ancak iyi tarafımın daha baskın olduğunu düşünüyorum.

iyi biriyim. iyiler beni seviyormuşlar. hayatım boyunca hep sevilmediğimi düşünmüştüm.

Evet 10 üzerinden 9.8

Masum değiliz hiç birimiz.

Yine de 7-8 veririm

Özü sözü bir birisi olmam yeterli basli basina. Gerisi zaten bos.

Yani, sapina kadar iyiyim.

No

biraz acquired taste bir insanım. süperim bence. 5/7

6/10

istedigim seviyede degilim.
hepimiz default kotuyuz zaten, iyilik ogrenilen birsey ve zaman aliyor.

Melek gibi evliya gibi bir şeyim… :)

Eskiden iyi biri olduğumu düşünürdüm meğer değilmişim

Evet iyi biriyim. Neler gördü bu gözler peheeyy

Hiç kimse mutlak iyi olamaz, insanız, android değiliz.

Kendim içinse iyi bir insan olma gayretim ve niyetim çok yüksek derim.

Zarar vermemeye çalışırım, iyilik yapmaya ekstra çaba göstermem. 5/10.

grimavi ve gnosis arti 1, ayni anda.

Evet.

Çok iyi biriyim hem de.

kötülük yapmam ve genelde de düşünceliyimdir. kendi halinde, çocuksu bir yapım var.

amaaa.... tersim pis olabiliyor, damarıma basılmaması lazım. ortada bir haksızlık veya suç gördüğümde deccal gibi davranabilirim.

Valla 'neye gore, kime gore' kartimi oynamak istiyorum. Iyilik ya da kotuluk gibi kelimeler hep muglak seyler bana gore. Net tanimi ve net aciklamasi yok- ki aslinda olmamasi da normal- bence.

Mesela en basindan baslayacak olursak tembellik neden kotu olarak algilaniyor, anlayissizligin baglami ne, yalan niye hep kotu ozellik. Atiyorum belki ben herkes kurtulsun diye kendimi feda etmek icin yalan atiyorum, bu durumda yalan iyi mi kotu mu?

Neyse, cok uzatmak istemiyorum. Ben kendimi ortada konumlandiriyorum. Yani iyilik de yok kotuluk de yok.

5/10.

tembelim. hareket etmek için itici güce ve motivasyona ihtiyaç duyuyorum. ilk devinimden sonra asla tembel değilim. tembelin tam aksi. her şey evden çıkana dek yani.
kabalaştım son zamanlarda.
fazla anlayışlıydım herkese karşı. hem tölere ederdim hem de her şeyi normal kabul ederdim. hem suistimal ediliyor bu tavır hem de pasif-agresif bir insan olmama sebep oluyor. bu da insanı kötü ediyor zamanla.
yalancılık taraftarı olmadım hiç ama yalancı olduğum söylendi. bazı şeyleri söylememek, atlamak, görmezden gelmek ya da unutmak yalancı olarak ifade edilmeyi gerektirir mi emin değilim. yalancı demezdim ben kendime.

ya siz deneyin elbette iyi olmayı.
ama ne yaparsanız yapın, başkalarının sizi manipüle etmelerine izin vermeyin.

bir de gerek sözlükte gerek diğer bir çok internet mecralarında bu özelliklerimiz daha büyüyor negatif manada. çevrimiçi olarak temiz içerikli mecra bulmak kolay değil ama dışarıda hala bu mümkün.

Evet, kendimi iyi bir insan olarak tanımlarım. Çevremdeki insanları referans alırsam baya iyi kalıyorum.

10 üzerinden 10 kalıyorum.

Kime göre, neye göre?
Ben sevdim. Okuyalı çok oldu.
Sen ben değilsin, ve zaman çok değişti

yakın geçmişe kadar batı kaynaklı sosyal bilimler batının afrika, amerika yerlileri, doğu (kısacası dünyanın geri kalanına) olan teknolojik ve ekonomik üstünlüğünü yer yer ırkçılığa dahi varan saçma spaan argümanlarla temellendirmeye çalışıyorlardı. 1950-60'larda bile siyahi insanların beyazlardan zeka olarak eksik olduğuna dair yığınla araştırma var abd kökenli.

jared diamond'un bu kitabı yazmaktaki en büyük motivasyonu bunun böyle olmadığını kanıtlamak aslında benim kitabın tamamından anladığım.

"OHOOOO HER ŞEY ŞARTLARA BAĞLI KARDEŞİM O ZAMAN NE ANLADIM BU İŞTEN" :) olay zaten bu bağlantıları kurabilmek, görebilmek, yakalayabilmek; bu da biraz "vizyon" ile alakalı. kitap sana gerçekten bu vizyonu katıyor önemli olan bu.

bu arada bu kitaba dair güncel çok eleştiriler de var, bir kısmı da haklı. Ancak her ne olursa olsun kitap sana ilk paragrafta anlatmak istediği bakış açısını yerleştiriyor, mühim olan bu; gerisi teferruat.

kitapta baya sıkan uzun bir bölüm var. bu jared abimiz yeni gine vs oralar özel çalışma alanı olduğu için 100-200 sayfalık bir melanezya (bkz: melanezya) bölümü var. o bölüm çok detay ve kitabın anlatmak istediği o büyük resimden baya kopuk ve teferruat ayrıntı ıvır vızır çok. orayı biraz hızlı okuma ile atlaya atlaya gidebilirsin.

bu kitabı seversen, bu kitaptan çok daha geniş ölçekli bir tarih anlatısı olan "kemirgenlerden sömürgenlere insanlık tarihi" eseri şiddetle tavsiye ederim. baş yapıttır, okuduktan sonra "vay be türkiye'de böyle insanlar da mı varmış?" diyorsun.

(bkz: alaeddin şenel)

alaeddin senel'in kitabi guzeldir +1. ama bir tez ortaya koymaktan ziyade uygarlik tarihidir.

tufek mikrop ve celik ise neden bazi toplumlar digerlerinden daha ileriye gider sorusuna cevap ariyor. verilen cevap da nihayetinde cografyaya dayaniyor. guzel kitaptir, okunmalidir.

biraz konudan ayri olarak makbur'un actigi genetik konuda bir seyler soyleyeyim. insanlarda irklarin oldugu ve farkli irklarin farkli ozelliklere sahip oldugu malum. dunyadaki butun entelektuel verim beyaz derili siyah-kahverengi sacli insanlardan geliyor. buna cok sasirmistim mesela newton, einstein, turing, bohr, planck vs aklina kim gelirse bu fenotipte. sarisin dahi yok mesela. ne kadar cok para ve imkan olursa olsun sarisinlar azinlikta bu konuda. sari dahi bilen varsa bana da soylesin.

buna fizyonomi deniyor. ama modern kapitalist dunyada bunu soyledigin anda cancel edildigin icin norm su anda bundan uzak durmak. yani erkeklerin fiziksel ve zihinsel olarak daha yetkin oldugu, kadinlarin sosyal olarak daha yetkin oldugu, siyahlarin fiziksel olarak daha ustun, beyazlarin zihin olarak daha ustun oldugunu falan soyleyemiyoruz. ama erkekler butun spor organizasyonlarinda kadinlardan daha basarili, bu transim deyip kadinlari dovup madalya alanlar var mesela trajikomik. veya butun fiziksel output sporlarinda siyahlar iyi. isin icine biraz finesse koyarsan beyazlar ve lighter skin tonlarin bir sansi oluyor. vs vs.

bir de su yorumu yapmak gerekli. beyaz-siyah karsilastirmasi veya kadin-erkek karsilastirmasi universaller uzerinden yapilir. bircok yetersiz insan bunu butun beyazlar butun siyahlardan zekidir gibi anliyor, kategorisel anlayacagi yerde. durum bu degil cunku hayatta sonsuz parametre var ve individual seviyeye indiginde sadece ten rengi belirlemiyor zekayi. veya kadinlar erkeklerden zayiftir fiziksel olarak ama bana nal toplatacak kadinlar da vardir. iste bu abstract dusunceyi yapamadigi icin insanlar cok tepki gosteriyor. yani mesela erkekler kadinlardan uzundur ama beslenme, irk gibi baska faktorler isin icine girince hollandali kadinlar turk erkeklerinden uzun oluyor vs.

Başlangıç seviyesi için okunur. Daha mantıklı ve kapsamlı kitaplar var konu hakkında. İlgi çekiyorsa paylaşabilirim ama ilk önce bu kitaptan başla bence.

ben roman sever bi insan olarak sevmemiştim.
çok tarih falan da seven bi insan sayılmam zaten.
biraz daha hap bilgileri seviyorum galiba bu tarz konularda

homo sapiens daha güncel hali, onu oku. put it in your appropriate place de paylaşırsa memnun oluruz.

Amin Maalouf
• (bkz: Arapların Gözünden Haçlı Seferleri) – YKY

David Graeber
• Borç: İlk 5.000 Yıl – Everest
• Her Şeyin Şafağı – Epsilon

Daron Acemoğlu
• Ulusların Düşüşü – Doğan Kitap
• Dar Koridor – Doğan Kitap
• İktidar ve Teknoloji – Doğan Kitap

Jared Diamond
• Tüfek, Mikrop ve Çelik – Tübitak
• Düne Kadar Dünya – Akılçelen
• Yükseliş – Pegasus

James C. Davis
• İnsanın Hikayesi – İş Bankası

James C. Scott
• Tahıla Karşı – Koç Üniversitesi

(bkz: Ian Morris)
• (bkz: Dünyaya Neden Batı Hükmediyor – Şimdilik) – Alfa

Lawrence Freedman
• (bkz: Strateji: Bir Tarih) – Alfa

Tom Standage
• Altı Bardakta Dünya Tarihi – Kırmızı Kedi

Tamim Ansari
• (bkz: İslam’ın Bakış Açısından Dünya Tarihi) – Pegasus

Howard Zinn
• Amerikan Birleşik Devletleri Halklarının Tarihi – İmge

Yuval Noah Harari
• Hayvanlardan Tanrılara: Sapiens – Kolektif
• Homo Deus – Kolektif
• 21. Yüzyıl İçin 21 Ders – Kolektif
• Neksus – Kolektif

- Bakınız olanlar özellikle tavsiye ettiklerim
- Yalnız ben çok daha fazla var sanıyordum. Azmış

merhaba. sizi soğutmak istemem ama ben önermem. bir yerden sonra ilerleyemedim özellikle o kadar çok okyanusya özelinde konuyu örneklemişti ki bunaldım ben, akmadı. diğer coğrafyalara bi geçemedik. belgesellerini izledim yetti o bana.

put in your appropriate place o kadar güzel açmış ki keske hepsini okuyabilecek dikkatim olsa. onun atladığı bir kaç temel kitabı ekliyorum.

- huntington/medeniyetler çatışması
- braudel/akdeniz

Okuduğumda çok hoşuma gitmişti, tavsiye ederim ben. Ne kadar tutarlı ya da detaylı olduğu tartışılır ama medeniyetler ve doğuşları hakkında genel bilgi sahibi olursunuz.

hazır tartışmaya ben de gireyim biraz tavsiye alayım, benim aradığım "sömürgecilik kötüdür ama zaten bunları kendi haline bıraktığımızda da adam olmazlar batı en azından temel seviyeyi sundu onlara" temalı kitaplar arıyorum. Tavsiye edebilir misiniz?

Bu kitap, bu tarzda okuduğum ilk kitaptı, acayip hoşuma gitmişti.
10 sene sonra kitapla ilgili eleştirileri okuyunca/duyunca hak veriyorum. Sanki biraz sığ bir kitap gibi.
Bence kitap okunur, ama eleştirileri de okunur.

Çevrende bunu yapan boş beleş insanlar olması yeterli. Kendliğinden gelişir.

Evde olduğun bir gün ve/veya geceleri loopa alarak tarantino filmleri izle.

İkincisi boş yapa yapa gelişir.

Asyalıdan evliya alma avluya. Öl dedim, öldün temalı güçlerin hakim olduğu ülkelere alerjim var. Yamaç paraşütü yapmaya da yokum, gondola binmeye de. Save game-load game olayı olmayınca insan ölmemek için dikkatli davranmalı derim. Bomboş ülke hem. Sub-humanlar.

Pembe arkadaşlar, dünyadan bir haberler ise gitmeye can atar.

Aslında sadece orası değil Moğolistan Kazakistan'in kuzeyi ve doğusundaki hiçbir Asya ülkesini merak etmiyorum o kadar.

Sarışın olmamın de etkisi var, bizim her çekik gözlüye Japon dememiz gibi bu arkadaşlar da her sarışını Amerikalı sanmaya eğilimli diyor çevremden gidenlerden duyduğum.

Bu tür şeylerden ötürü aslında. Korkmak da değil ilgisizlik de.
Kuzey kore değil sadece ama, tek istisna mesela bir dövüş sanatı bağlantılı bir kurs vs için gidersem giderim oralara. Koreliler tekvandocu ya o mesela olabilir, ama onun için de Güney koreye giderim kuzeye değil.

Türkiye'de herhangi bir dağ başında
1 ay süreyle aciz ve gariban olarak kal daha iyi.
Orada kaldığında babasının ölüm tarihine denk gelirsen zorla resmi törenle ağlatır öylece Türkiye'ye geri gönderiler sanırım.

@diyecevaplandı,

abi turla, turist olarak bir haftalığına filan gitmekten söz ediyorum, yanlış anlaşılmasın. yani ona rağmen bu cevabı da verebilirsin ona itirazım yok ama ben yine de açıklığa kavuşturayım istedim, bahsettiğim şey orada yaşamak değil. gidip gezip gelmek.

geri dönebileceğim kesinse, kesinlikle gitmek isterim. Giden fotoğrafçı bi adam vardı röportajını izlemiştim baya da ilginç aslında ama onların dediği şeylerin dışına çıkmaman lazım ve izin vermedikleri bir şeyin fotoğrafını çekmemen lazım.

Ha tabii gösterdikleri yapay bir Kore var diyorlar. Turiste jazz müzik yapan Kuzey Koreliler gösteriyorlar ama içeride halk nasıl yaşıyor temas edemiyorsun.

Mesela Hindistana sağlık çekincelerimden dolayı gitmemeyi tercih ederim, Kuzey Kore daha çok ilgimi çekiyor.

@nhk ni youkosu, hocam allah affetsin nick'i görünce kahkaha attım. imkanınız olur da giderseniz beni de bavula filan sıkıştırıverin lütfen, duyuru'da bu konuda en çok size güvenirim zaten. ben de açıkçası kuzey kore'yi tam anlamıyla tecrübe edebileceğimizi düşünmüyorum ama her şeye rağmen fazlasıyla egzotik ve "sayko" geliyor bana açıkçası. yalandan bile olsa böyle kapalı bir rejimin içine girmek enteresan hissettirirdi diye düşünüyorum, yani burası öyle 200 dolara uçak bileti alınıp gidilebilecek bir yer değil. acayip.

ama ben bu jazz olayını daha önce duymamıştım mesela, şahsen böyle bir muameleye maruz kalsam sinirlenirdim. ne jazz'ı birader bana kore'yi gösterin diye tepki gösterirdim. ha sonucunda benden bir daha haber alan olur muydu bilinmez ama hoş değil. jazz her yerde var, kore'ye gelmişim bana ne jazz çalıyorsunuz allahınızı severseniz.

doğu sınır kapısından sonraki hiç bir asya ülkesine gitmem.

geçen yıl ücretsiz (bilet ve konaklama dahil) japonyaya götürüyorlardı gitmedim.

Hic cekmiyor. Sacma sapan bir yer. Yasanilanlari da ilgi cekici bulmuyorum. Görmek bile istemiyorum hatta

İlle de gitmem demiyorum ama hiç merak etmiyorum ben de. Gerçi bi yanım batı medyasının bize gösterdiği kadar kötü değildir diyor ama yine de gitmeye görmeye değer bir şey duymadım hiç hakkında.

Bir de halk fakirlik ve zorluk içindeyken, sanki hayvanat bahçesine gitmiş de onların yaşamlarını inceliyor gibi hissederim bu da köti hissettirir

Dünyayı çok iyi bildiğini sanıp, tüm bilgisini Amerikan güdümündeki basından öğrenip bir de karşısındakilere cahil ve pembe olmakla itham edenler elbette Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti'ni şeytanlaştırır.

KDHC'nin dünyanın en müreffeh ülkelerinden biri olmadığı ve bizim alışkın olduğumuzdan farklı ve katı bir rejimi olduğu aşikar. Ancak bunlar, ülkeye turist olarak gitmeyi istemeye engel değil. İmkanım olursa (ki önüme bazı fırsatların çıkması olası) mutlaka giderim.

Eniştesini köpeklere yedirmiş iddialarını falan bir kenara bırakmak lazım. KDHC'ye dair bu tip haberlerin tamamı KDHC içinde hizmet veriyormuş gibi görünüp esasında ofisi Seul'de olan CIA'nın fonladığı siteler kaynaklı.

Duayen gazeteci Coşkun Aral'ın KDHC deneyimine dair videosu var. Bilmeyenler izlemeli bence, cehaletlerini giderirler biraz.

youtu.be

anladığım kadarıyla onların çizdikleri rotalar dışında hiç bir yere gidemiyor tur grupları. gidilebilen yerlerde ki insanlar da konu mankeni, onlara ne söylendiyse öyle davranıyorlar rol gereği. çok suni bir ortam, gerçek kuzey koreyi görmemiz imkansız diye biliyorum.

güney olsa olmaz mı?

@mark greg bırak şununla uğraşmayı ya.

soruya yanıt: her bir ülkeye gitme merakım var, kuzey kore’ye yok. sanki ülkeye giriş yapsam çıkamazmışım gibi hissediyorum.

Kesinlikle hayır.

gezip tozmayı seven biri olsaydım gerçekten giderdim.

Ütopya/Distopya ekseninde merak ediyorum açıkçası ama daha göreceğim ve yaşayacağım durumlar ile deneyimler olduğundan dolayı öncellik vermiyorum.

50 yaşın üstüne varıp çok param olduğunda ve can sıkıntısı olursa giderim tabii.

bir ara youtube'la bunla ilgili ne var ne yok izlemistim cok isterim.
zaten gitmek de mumkun sanirim tamamen devlet duzenliyor turlar var kalacak yer ucak vs hepsini onlara birakiyorsun gezdiriyorlar vs.

www.youtube.com

babamın cenazesinde aklıma gelse gülerim. öyle komik

youtube.com

It's not your fault

Konusmayacaktin anton. Şimdi ağzının yerini biliyorum

Ve KV hiç izlemedim ama "yengeye elif dedin usta"

youtu.be

Yav adam replik demiş, 1,5 saatlik HDfilcehennemi linki veriyosunuz. Yaz gitsin repliği iste

when you have to shoot, shoot don't talk!

www.youtube.com

sinemayla pek aram yok ama yine de cevap vermek istedim.

1- "restine rest ulan" (korkusuz korkak)
2- "frank lucas kimseden korkmaz bebegim" (american gangster)

"İstanbul renkli, hayat dolu bir şehir. Burada yaşamayan tek şey benim. Tek yaptığım hayatta kalmaya çalışmak."

Parka gidecekmiş iki gözümün çiçeği :)

Konusmayacaktin Anton! Şimdi ağzının yerini biliyorum

Yazmaya gelmiştim ben de :)

"perhaps the only difference between me and other people is that I’ve always demanded more from the sunset. More spectacular colors when the sun hit the horizon. That’s perhaps my only sin."


Bir de theoden "forth eorlingas" dedikten sonra rohirrim savaş borularının sesi bana goosebumps veriyor bunca yıl sonra bile.

I just do things.

Onlara de ki işimizi yapıyorduk

I was perfect. Black Swan’dan büyük replik.

Diziden geliyor; no more half measures, Walter.

youtu.be

Borat: Even though my anus was broken, I knew the rest of our journey would be great success.

www.youtube.com

I wouldn't wrap a dead dog in your gratitude

Sanırım Dogville'deydi, "Biz özgür olduğumuzda kavuşacağız."

Nereye gittigin ve kiminle muhatap olduguna gore degisir, tatil yoreleri boyle yerler degil.

Ben de çok az gittim ama dolandırıcılık dayak falan hiç uğramadı bana. Ailem giderdi genelde ben evde tek kaliyim de eve birilerini çağırıp partileyem diye onlarla gitmezdim, o yüzden doğru dürüst öyle bi alışkanlığım da yok. Ama biraz büyüyünce birkaç kez güzel yerlerde yüzdüm. Keyifli tabi. İlla pahalı olmasına gerek yok ama biz öğrenciyken otostopla Çıralıya gidip kamp yapmıştık beş kuruş para yokken. Tertemiz bir deniz, dağ ve orman manzarası, yeni insanlar değişik tecrübeler… Çok para bayılıp lüks otelde deniz tatili yapmadım hiç. Bir kere üniversiteyi kazandığım sene Kemer’e her şey dahil otel tatiline gitmiştim, bayağı eğlenmiştim orada 17 yaşındayken ama lüks her şey dahil konsept hoşuma gitmiyor genel olarak.

bazı yerlerde dolandırıcılık doğru biraz öyle hissettirebiliyor ama dayak ve kavga ben hiç görmedim. bizim ülke denizler açısından mükemmel bence. ve bir çok yerde de kendi biranızı şemsiyenizi götürüp istediğiniz bütçe ile sahillerde takılabilirsiniz. En pahallı otelleri de denedim, kamp da yaptım bir sürü yerde, oda kiralamaca, villa kiralama her şeyi denedim valla o yılki moduma göre. tekne ile gezeriz sağa sola gideriz dediysek ev oda kiraladık. Yok sadece yatarız dediysek her şey dahil tercih ettik gibi. Hepsi de birbirinden güzeldi. baya para verilip girilen meşhur beachler filan ilgi alanım değil onları bilemedim ama.

Benim de hiç ilgimi çekmiyor deniz kum tatili.

- 2019'da yamaç paraşütü yapmaya gitmiştim 2-3 geceliğine.
- 2022'de 4-5 geceliğine gitmiştiğim var. Buna ihtiyacım vardı cidden. Pandemi ve o süreçte departmandaki değişim yormuştu.

Yaş 36. Elimden geldiğince kadar yurtdışı kültür turu. Artık 45'imden sonra deniz kum güneş tatiline bakarım artık.

pesimist buldum. yaşadığın ya da güvenli alan dediğin sınırlarından çıktıktan sonra her şey Yeni ve bilinmez olduğu için belki kötü ihtimallere gardını bu şekilde gösteriyorsun Bir çok yerin merkezi veya turistik/göç alan her yer bu şekilde. Yani illa deniz tatili olması gerekmiyor kavga dolandırıcılık hırsızlık kötü olaylar olabilir ama benim Türkiye'de gittiğim hiçbir deniz tatilinde dediginiz sıkıntıları yaşamadım hiç kavga görmedim, pahalı* bir yerse bunu bilerek gittim ve potansiyel kazıklanma(bu da yok da) ihtimalimi görebiliyor buna göre davranıyordum. İstanbul'da yaşadığım için gittiğim hiçbir yer bana pahalı gelmiyor aksine hizmet ve lezzet anlamında aşırı aşırı iyiydi hatta bazı yerlere sırf yediğim yemekler için tekrar gitmişimdir

İnsanlar internette genelde haksızlığa uğrayıp sesini kimseye duyuramadığı, muhatap bulamadığı şeyleri yazıyor. Bu her şey için böyle. Birçok sıkıntı var bu tartışmasız, ancak %100 böyle olacak gibi bir durum da yok. Denildiği gibi nerede kimlerle olduğunuz daha önemli.

Ben çok otel tatili yapmıyorum, kendi evimiz var. Orayı seviyorum. Birkaç kere otel tatili de yaptım değişiklik olsun diye. Öyle pek sorun yaşamadım, ufak tefek yüz buruşturan şeyler olmuştur. Bunlarla ilgili hiç yorum falan yapmadım. Ama örneğin başka alanlarda "pü allah belanızı versin" noktasına varıp bulduğum her yere şikayet döşediğim olmuştur. Demek istediğim insanlar mutluluğu içinde yaşıyor, sadece anlaşılmadıklarını hissettiklerinde başkalarına ulaşıyor. Tabi bir taraftan da böyle hisseden insanların sayısı gittikçe artıyor gibi.

Herkesten önce ofise geldim herkesten sonra ofiste çıkıyorum.

Bir şeylere dair sorgulamalarını arttır bir gün yaşıyorum. Senin?

dün uzun bir yolculuk yapmistim, bugun biraz gec kalktim. oglenden bu yana da bir kafede oturdum, bilgisyar başında calisiyorum.

iş hayatını sevmiyorum.

çok uykuluydum, işyerinde uygulayıp durdum. kendimi eve zor attım.

*uyuklayip

Sabahtan öğlene kadar dört dersim vardı, onları yaptım. Biraz uzandım. Kendime yiyecek bir şeyler hazırladım. Biraz uzandım. Ay sonuna kadar gündeax kac TL harcamam gerektiğini hesapladım, ağlamaklı oldum. Çünkü basacagim akbile kadar hesap kitap yapmam lazım bundan böyle. Haftada bir ancak bir şişe flora şarap icebiliyorum, öyle bir fakirlik. Çamaşır astım bu duygularla, şimdi evi süpürüyorum. Akşam sekizde iki dersim daha var. Birden yetişkin oldum, birden, aniden. Ama mücadeleyi severim. İşi iyi yapıp seneye maddi zorluk yaşamamaya bakicam.

ben de maalesef çalışan gruptan olduğum için iş saatlerim hep çok basit bi suçtan yıllar yemiş makhum gibi hissederek geçiyor. kafamda hep bir nasıl kurtulurum kaçarım hissi.

Gerek amerika gerek avrupa gerek asya'da herkesin durması sebebiyle her gün stoklari düşür, her gün aksiyon, her gün acil toplanti bıktırdı. Borsaya açık forbes 500 sirketinde çalışmanın bu dönemlerde derdi bu...

Covid oldum, sabahtan beri hastane, tetkikler, Bayramoğlu’ndan döner şeklinde geçiyor günüm. Rapor aldım evde dinleniyorum.

Dun kartimi markette unutmusum alisveris sirasinda ise giderken fark ettim geri dondum marketin acilmasini bekledim ve kartima kavustum:))
Hareketli bi gundu is olarak, milletten dua ve iltifat aldigim gun oldugu icin enerjim iyi asgag

@baldan kaymak

Günüm çok garip bir şekilde hiçbir şey olmadan geçti :))


@gabe h coud

Geçmiş olsun.

Valla kelimenin tam anlamıyla b...k gibiydi. O kadar kötüydü ki şimdi yapmam gereken şeylere odaklanamıyorum sinirden. Üstelik yarın 6 saat yolda olacağım şimdiden onun stresi var.

5 gün sonra işe gitmek biraz can sıktı ama genelinde normaldı. Eve dönüp spora gidince keyfim yerinde geldi. Nedense gereksiz bir keyif ve mutluluk var üzerimde.

Bayağı iyiydi bugün. Bayram tatilinde full evde çürümeme rağmen dinlenmişim onu fark ettim; haftalardır sürüncemede bırakılan birkaç işi katladım kenara koydum, hem ekibin hem benim kafam rahatladı. Üst yönetimle samimiyet ilerliyor günden güne o çok hoşuma gidiyor. Kardeşim ve ekibiyle öğle arası bir toplantı yaptık oradaki işler de “plana sadık” bir şekilde ilerliyor. Ayrıca pre marketten nerdeyse beleşe aldığım coinler zıpladı hemen sattım aç gözlülük yapmadan. Köpüşümüz ishal olmuştu o iyileşti. 10 üzerinden 9.5 bir gün.

@vedatchilipeppers

Saydıklarının içinde en güzeli köpüşün iyileşmesi <3

bugün istanbulda araba kullanmaktan aşırı keyif aldığım nadir günlerdendi. hava da aşırı güzeldi ist içi olabilecek max verimi aldigim bir gün diyebilirim alışveriş yaptigim, en sevdigim yemekler ve içkiler, zaman stresi yaşamadiğim, hem sessizliğe hem sese kolay eriştiğim. film de bitmek üzere, sigara ve yatışla noktalarim

eylül sonuna kadar ihbar süremde olacagim icin is umrumda bile olmayarak gececek... ama ben yine vicdan yapar mal gibi calisirim.

onun disinda tez yazmam lazim ama güzel bir 3 haftalik tatilim var.

intihar etmeyip öyle ya da böyle 2025 eylülüne çıkarsam kendimi şanslı sayacağım, hayatımda daha önce bu kadar nefret ettiğim ve köşeye sıkışmış hissettiğim bi dönem olmamıştı açıkçası. ya biteceğim ya da MARK GREG YÜZYILI başlayacak, ortası yok. bakkala giderken filan sağıma soluma bakmadan geçiyorum artık. çok çalışıp kurallara uyan bi eşek olursam en fazla aç karnımı doyuracağım yani ben gerçekten sıkıldım artık bu düzenden terapi merapi bi boka yaramıyor, onlar da bi şey diyemiyor zaten ne diyecekler devrim mi yaptıracaklar. bilmiyorum. eskiden çok aptalca bulurdum ama en sonunda şu kanadalı dayıt gibi kendimi dağa taşa vurup açlıktan ölücem muhtemelen.

Evlenmiş olmamayı.

Diyet spor ve yeni insanlarla tanışmak

yaz sonuna kadar, kısa sürelerle de olsa tatil yapabilmeyi istiyorum. yillardan beri planladigim ama bir türlü yapamadigim kamp yaparak ülkeyi dolasma planimi bu yaz hayata gecirebilmeyi istiyorum.
bitirmem ve düzeltmem gereken üc makale var, onlarin üzerine calisacagim. bir de bir kitap projesi icin bir yayinevi ile görüsmüstük, o kesinlesirse o kitabin ön calismasi var.

Modada 90'lara dönüş var. Eski trendler yeniden canlanıyor gibi.

İkinci istediğim motoru alıcam denk getirirsem

bu yaz çok yorucu ve maddi olarak çok zorlanacağım bir dönem olucak benim için. çok ödemem var.

umarım yanılırım ama işsizlik + aşırı masraf = büyük maddi sıkıntı + bol bol kaygı öngörüyorum :(

Benim de hayvan gibi çalışacağım bir yaz olacak, tatil matil hak getire bu yaz. Maraba lives matter. Babama çok güzel bi sürpriz yapmayı planlıyorum umarım düşündüğüm şeyi gerçekleştirebilirim. Yapabilirsem çok fantastik olcak.

bol bol d vitamni almayı unutmayın millet.

Ağustos bitimine kadar haftada birkaç sefer spor ve düzenli kitap okuma rutini yapacağım inşallah. Cuma günü ara ara dışarı çıkıp takılırım arada. Haftasonu bir gün spor bir gün yazlık diye geçer.

3 ay para biriktirmeyi deneceğim. Eylül ve sonrası paso yurtdışı gezisi.

kimse de bizi beğenmiyor.

tölerans seviyesi az, insanlara tölerans göstermek istemiyor kimse. yalnız olmayan insanlara bakarsan tölerans seviyelerinin yüksek olduğunu görebilirsin.

birde kimse değişmek istemiyor. küçük şeylerde bile. mesela bugün caddebostan'a gidelim diyorsun. yok diyor. hep aynı yerde kalmak istiyor. sushi yiyelim diyorsun yok diyor. farklı bir konsere gidelim diyorsun yok diyor vb.

Beni beğenen çıkmadı henüz.

Bir sevgilide sahip olmasını istediği özelliklerin tamamına sahip birisi karşısına çıkmamıştır.

Yani aslında benim birinden etkilenmem oldukça kolay ama süreklilik saglanmiyor.

Denk gelmiyor yoksa beğenmeyen de beğenilmeyen de yannız kalmazdı.

Asabiler. Herşeye sinirlenirler. Tahamülleri sıfır. Kimse bana bunu diyemez, kendimi ezdirmem diye diye yalnızlar işte.

benim gördüğüm erkekler daldan dala konma derdinde
kadınlar da erkeklerden, fazla beklenti içinde.

Vatandaşın parası yok. Tüketim ve beklentiler de arttı.

Yalnızlığa alışınca, çiftlerin dertlerine şahit oldukça artık biriyle tanışmak bile zulüm gibi geliyor. Bir yaştan sonra belki normalde tolerans gösterebileceğin şeyler bile artık katlanılmaz gelebiliyor.

Oyle tercih ediyorum

Bir de doğru yerde değilim bence. Benim dengim erkekler yazan, çizen, düşünen, durup da öyle Instagram'da şurada burada kadınlara yürümeyen ve genellikle çoktan evlenmiş insanlar. Ben sırf koluma birini takmak için ikinci mesajda ikametgah soran insanla ne kadar mutlu olabilirim? Ya da kadınları etkilemek için sesini davudilestirenle. Bekar geziyoruz.

hiz,sicaklik,basınç gibi uygun kosullarin oluşmasi gerekli.

İnsanlar beni yoruyor small talk yeterli

Anlayan, anlamak isteyen ve saygılı biri çıkmadı. İnsan kendinde ne varsa onun zıddıyla imtihan olunurmuş, ben kendi zıddımla birliktelik yürütürsem kendime saygım yok olur. Sanırım Tanrısal koruma da bu şekilde işliyor. Belki de şu kadın cinayetlerinden birine kurban gitmem gayet mümkün. Olmasın daha iyi.

Yıllar geçtikçe tüm ilişki denemelerim süre bazında uzaması gerekirken daha da kısaldı ve azalarak bitti bende. Tek gecelik şeyler yaşamak da istemiyorum artık, alçaktan sürmeye devam

şöyle bir geçmişe baktığımda karşıma fırsatlar çıkmış ama sırf yalnız kalmamak adına da birileriyle olmak... ne bileyim, düşüncesi bile aşırı rahatsız ediyor.
çevremde de birileriyle tanıştırmak isteyen çok oldu, hep geri çevirdim. çok ısrarcı olanlara da tek bir sorum oldu ancak yanıt olumsuzdu.

birlikteliğe karşı değilim ama yalnızlığımı sonlandırmak için de bir çabam olmadı.
kısfmet.

kismet. her iliski yasayan cok gecimli, cok huylu diye bir sey yok ama illa ideali istersen yalnizlik daha iyi gelir

Şu ana kadar ilk defa bütün cevaplar+1 dediğim bir duyuru oldu bu.

Ben artık yolun sonundayım

nasip değilmiş

valla bakıyorum, karşıma yalnız olmamaya değecek birisi çıkmıyor. o halde partiye devam.

beğenen çıkmıyor beni

En basit haliyle: "iyi böyle"

duyuru hesabımdan bazan arkadaşlarım için de soru soruyorum onlara sormam lazım belki daha .ok örneklem olur. bende ise;

- henüz tam olarak unutmadığım o kadın ki yakında bitiririm ve isterse takla atsın bir daha asla, red flag.

- beni beğenen çıkıyor yalan söyleyemem. kadınların bu ilgisi hoşuma da gidiyor, hatta en son 2 hafta olmadı aşık olan biri varmış. ben de şu ara düşünmediğimi paylaştım.

- bazen arkadaşlarım da şu kız diyorlar ama henüz date kafasında da değilim, kısmet diyerek geçiyorum. yuvarlak tarihler falan.

Zaten şimdiye kadar en az 2 kez evlenmiş, çocuğa karışmış olabilirdim. 2 kere çok pis direkten döndüm. Hadi ilki neyse ama ikincisini asla anlamlandıramıyorum, geçtik buraları.

bazan bu yukarda yazdıklarımın dışında birebir cesaretini toplayıp gelenler oluyor. beni çok zorluyorlar. birini hatta bir kadını reddetmek çok üzücü, erkekler gibi değiller. Hemen üzülüyorlar, gözlerinde o ışıltının üzgünlüğünü görünce çok üzülüyorum. kaçak dövüşsem de bazıları çok ısrarcı oluyor.

bence erkekler olarak genel:
1) Kadınların hemcinslerine olmayan saygıları sebebiyle erkeklerin hırpalanması,
2) çok para odaklı olmaları,
3) takdir ya o kadarcık: 'seninle gurur duyuyorum!' çok zor bir söylem geliyor kadınlara sanırım veya ki bu daha kuvvetle muhtemel: erkeklerin talebi sebebiyle yedekte bekletilmek.


Erkeklerin de suçu var: 10 kıza aynı anda yürürsen, böyle olur. Ama çağ böyle. Kadınlar istemesin erkekler bu cesareti bulmazdı. Bir cinsi suçlamak adına değil bu söylemim ama bir yeri çiçek yapan kadındır. Çok güzel ruhlara sahipler, müzik ve doğa ile bütünler. Bence insanlığın üst versiyonu hepsi. Vücut hatlarına hayran olmamak da elde değil, özel bir güzellik.

Kendi adıma ben neyse, birini bulurum. Ama çocuğuma ne tavsiye veririm hiç bilmiyorum. Çağın gittiği yer kötü ama biliyorum benim gibi gidişattan çekinen, kaos sevmeyen, güzel yaşamın değerini bilenler var. Onların da göğsü sıkışıyor farkındayım. Az'ız ama denk'iz.

Nasip, nasipten öte köy yok.

Not: bu da bana olsun, muhtemelen 3-24 aya elenirim bende.

kaliteli yalnızlık lükstür. diğeri ise kimsesizlik. kimsesizler yalnızdır. kalabalıkta yalnız kalmayı tercih etmiş, hayatın keyfine varamayan insanlar yalnızdır.

çok düşünüyor insanlar. o yüzden.

Bira kültürüm yok gazoz gibi hafif ve gazlı biraları seviyorum carlsberg deyip duyurudaki önerileri takip edeyim

Nicelerini denedim. Alman, Japon, Çek bilmem ne derken Guinness gibisi yok. Rengi, kokusu, içimi, tadı mükemmel.

Sizi şuraya alalım;

untappd.com

Ben Türkiyede bulunabilecek birçok birayı denemişimdir ama Tuborg Gold bira için su statüsünde benim için, varsayılanım bu. susayınca su içersin. Canım bira istedi diyorsam tuborg istemiştir. Alışkanlık.

Paulaner ve Augustiner

Biradan ideolojikli nefret ederim. Ama katlanabilecegim iki bira:

Augustiner ve bayreuther :)

Stella artois +1
Guinness +2

kölsch. hepsini denedim en cok früh hosuma gidiyor. icmesi cok kolay. bazilari karakterinin olmadigini soyluyor ama ben seviyorum. biradan cok aroma gelince hosuma gitmiyor. arka arkaya su gibi icebilecegim biralari seviyorum.

bu baglamda corona ve diger pilsen/lager tipi biralari da seviyorum.

koyulardan da kilkenny favorim. irish pub'daysam affetmem.

tegernseer, bulamazsam augustiner. irish pubda içeceksem guinness veya kilkenny

Blanc

www.belgianbeerfactory.com

Şişesi falan da çok hoşuma gidiyordu :)

Tr'de tuborg Malt.

IPA ciyim, craft severim.
en son turkiye'de gara guzu denedim, iyiydi.

Stella +1
Yeni bira denemek dahi istemiyorum. Yabanci arkadaslarim hep ale'ler, ipa'lar, craft beer'ler ovuyor sayisiz bira denedim, parami car cur ettim, alayi cop, biz Turkler lagerciyiz. Lager'in krali da artois

Carlsberg Luna ile Grolsch.

Ama sanırsam grolsch artık yok.

Hop House 13. Guinness'in Heineken'e karsi cikarttigi lager'i.

kırmızı bremen. çünkü kendisi ucuz ve ben alkoliğim.

onun dışında tat olarak guinness'e bayılıyorum, çok severim. bira kültürüm olduğundan değil. hoşuma gidiyor. kahve içer gibi, yağ gibi akıyor nomıssız.

weihenstephaner'i de çok severim, o da yine aroması bol, tatlı bir bira ama iflas etmiş ciğerime iki tane 33'lüğü bile kamyon etkisi yapar, severim.

çok pahalı bulduğum için tercih etmesem de sadece birkaç kez içtiğim duvel'in tadını da unutamıyorum dersem yalan olmaz, o da şahane tatlı bir biraydı.

yine de konu bira olduğunda ben favoriye bağlı kalma taraftarı değilim. çünkü hakikaten yüzlerce, binlerce reçetesi var. evet mevcut imkanlar ölçüsünde daha çok sevdiklerim, tercih ettiklerim var ama öyle bir şey mümkün olsaydı bin tane farklı bira denemek isterdim açıkçası. sevdiğim insandan "daha güzelleri var" diye vazgeçemem ama şişelenmiş arpa suyuna merhamet etmem, her türlü başkasını da içerim ve denemek isterim.

hiçbir bira içicisine yeni isim önermeyen bu cevabdan dolayı özür dilerim ama bende böyle durumlar. çoğunlukla gözlemci ağım çevredeki birkaç tekel ve kızılay civarındaki barlarla sınırlı, para desen yok. o yüzden çok şeyapamıyorum. hatırladığım bi ukrayna'da desant vardı mesela ama o da tadından değil alkolik birası olmasından. 1.25'lik şişede satılıyordu, hayatımda ondan daha berbat bi şey içmedim, yani tam üç kuruşa sarhoş olup kiev kışında sokakta donup ölmelik bi biraydı.

Valla Yunanistan'da mythos içtikten sonra başka hiç bir birayı sevmedim.

türkiye'de var mı bilmiyorum ama krusovice dark

helles seviyorum. favorim baeyruther. o olmazsa augustiner.

Stella demeye gelmiştim ama yazılmış zaten. Bira gibi biradır, arkadaşlarla taılırken olsun maç başında olsun sahilde güneşlenirken olsun süper gider. Ama düz biradır aynı zamanda sodadan tek farkı kafan güzel olur. Gündelik eğlencelerde süper gidiyor valla.

Weiss bira : Schneider Weisse ( yoksa mecbur winhenstephaner)

Ipa : Frederic yeşil şişe , Silva

Pale ale : Efes summmer brew

Lager : Heineken, Alfa , Mythos

Pilsener : Carlsberg

duyuru sağlam biracıymış. neler varmış hey maşallah. bloknot deftere yazdım bilmediklerimi :)

Heineken.

Genelde biram Beck's, yoksa Carlsberg.

Modum 10 üzerinden 9 falansa Blanc; hava güneşli olucak ama yakmayacak, rüzgar esecek ama üşütmeyek, etraf cıvıl cıvıl olacak ama çok kalabalık da olmayacak vs

Weihen dediğin ekmek veya kek gibi bi içecek. Arada sırada bir iki tane gömülür.

hacker pschorr hefe weisse
vet & lazy dubbel wit zomerfit
ijwit

Kötülük kötülük doğurur, çok o enerjiye kapilmamaya çalışıyorum. Hakkımı da yedirtmem ama.

Çocukken ve genç yaşlarda iyi niyet/cömertlik/samimiyet genellikle sorgulanmıyo, çünkü çevremiz genelde güvenilir ve ilişkilerimiz de daha yalın oluyor. Fakat ne yazık ki yetişkinlikte farkına vardığımız gerçek, insanların farklı ajandaları ve çıkarları olduğu; bazılarının kötü niyet veya manipülasyon yoluyla samimiyeti suiistimal edebileceği gerçeği. Saflığın yitirilmesi üzücü tabii ama bunun yerine koyulan bilinçli ve seçici güven çok kıymetli bence. İnsanı ciddi anlamda olgunlaştırıyor.

Günün sonunda gerçekten kıymet verdiğin insanlarla, küçük ama sağlam bir çevreyle kurduğun bağlar, sığ ve yüzeysel birçok ilişkiden daha tatmin edici kalıyor. Duygularını güzel ifade etmişsin bu arada. Birçok insan yaşıyor ama dillendiremiyor bu tarz şeyleri. Yalnız değilsin, üzme kendini.

çok o enerjiye kapilmamaya çalışıyorum. Hakkımı da yedirtmem ama +1

Bilhassa son birkaç yıldır bu yüzden Nasrettin hocaya dönüştüm. Oldukça ferahlatıcı öneririm. Dr jekyll & mr. Hyde var ya, ben de encokbeni & Nasrettin oldum, güzel oluyor ^^

kendim yazmışım gibi okudum, yaş 30 olduysa geç değil güzel bir yaşta aydınlanmışsın. 40'a geldiğinde sınırlar iyice kalınlaşacak. Tr'de yeni insanlık böyle açıkçası. Aynı yolda, doğrularınla dik durarak devam et. Tüm sevgini, gerçekliğini aile bildiklerine ver derim ben.

Çocukluk bir masal dünyası, sonrasında sert ve acımasız bir dünya var. Buna ilaveten bu topraklara özgü bir acayiplik var. Nezaket, içtenlik, iyilik, sırf doğru olduğu için doğruları söylemek gibi şeyler enayilik olarak görülüyor. Kurnazlık, içten pazarlıklı olmak, kabalık ve belaltı muhabbetler revaçta olan şeyler. Statü, başkalarını aşağılayarak kazanılıyor. En komik bulunan stand-up şakaları bile birilerini aşağılamak üzere. Başka ülkelerde sosyal olarak ve kanunen böyle olduğunu sanmıyorum. Oralarda kimse size hiçbir şekilde mobbing yapamaz. Siz haklısınız, ama vaziyet böyle. Canınızı sıkmayın, değecek tıynette insanlar değiller.

1. Değildir
2. Getirmez
3. Seni korumuslar.
4. Mantıklı bir yönteme dönüştürmüş olabilir.
5. Güvenilirliğini kaybetmiştir.

1- sendedir. hiçbir karar çevresel etmenlerden bağımsız değil neticede. bu da değil. netice olarak farkı yok.
2-soru biraz tutarsız.. ama evet, hatırlamadığın şey hiç yaşanmamış şeyden farksız.
3-saçmalamış.. böyle başkasının adına büyük kararlar alanlarda ciddi bir ego sorunu oluyor. uzak olsa iyi olur.
4-arkadaşım kendini kandırmakta çok becerikli biriymiş. öyleysiyle samimiyet çok ileri düzeye çıkmıyor.
5-böyle bi ihtimal kanımı dondurur. düşman başına

1. Kararı kendi yaşantıma göre uyarladığım işin evet bendedir. Bodoslama dalmadığımı düşünüyorum.

2. Kısa süreli hafıza kaybı gibi flashbackler/dejavular yaşamayacaksam. evet yaşanmamış hale getirir. Çok önemli mi tartışılır ister miyim? sanırım evet.

3. Bana güvenmediği için kızarım. Güven veremediğimi düşünüp kendime de kızarım. Benim için para biriktirmesi güzel evet ama bunu benim beceriksizliğimden ötürü yaptıysa yine üzücü. Karmaşık duygular.

4. Aldığı kararlar ne derecede başarı elde etmiş buna bakarım. Eğer başarı grafiği benimkinden fazlaysa şapkamı önüme alır. Kim nerede hata yapmış düşünürüm.

5. İkili ilişkilerde üçüncü kişileri sevmem. Çok spesifik bir konu olur tartışırsın doğru olana karar versin bunda sakınca yok. Ama her şey her şey olmaz çünkü aldığı kararlar ve verdiği cevaplar kendine ait olmaktan çıkmıştır. Güvenirliliğini kaybettirmez ama nasıl olsa kendi fikrini sunmayacağı için ilişkiyi suskunluğa itebilir. Yani her şey daha açık değil de daha yüzeysel konuşulur. Tercih eder miyim asla.

1) Ne kadar bende bilmiyorum ama aynısı bende de var. The Big Kahuna filmi hayata bakış açımı değiştirdi.

2) Bilmiyorum. Ortalamayı ele aldığımda hayatımdan memnumum. Vazgeçer miyim, bilmiyorum.

3) Bir trip yaparım. Neye göre paranın beni bozacağına karar vermiş.

4) Olumlu bir geri dönüş olduysa, helal olsun derim.

5) Duruma göre değişir. Varsayım üzerinden konuşamam.

Ben en çok bunların nereden aklınıza gelebildiğini merak.ettim açıkçası.

1- evet, çünkü film pulp fiction çıktı. sonra da zaten o filmi izlemeden önce de öyle olduğumu farkettim.

2- Bir duygu kalır illa ki.

3- bunu babam gerçekten, kısmen yapmıştı. Bence parayı korumuş çünkü paranın beni bozacağı yoktu.

4- burç yorumlarını mantık çerçevesinde yorumlamış olabilir.

5- terapistini de çağır üçlü yapalım sen de izleyici ol derim, zira bu durumda ben sevgilimle değil terpaistiyle ilişki kuruyorum demek ki, bari somutlassin. Tabii muhtemelen ayrılırız da mantığım bu olur.

Zikir göremedim yalnız zikir arıyordum sorularda...

1. hayattaki herhangi bir karar herhangi bir dış etkenin bizi biz yapmasıyla şekillenir. bu birisi için bir film olabilir. ya da 10bin film olabilir. özgür iradeyi kabul ediyorsanız sonuç fark etmez.

2. sınırsız bilgiye erişmeyi istemem. benim hafızamdan silinmiş olması bir şeyi yaşanmamış hale getirmez. iki kişi dolaşırken arkadaşımın boğaza salladığı bir şişe bile dünyaya etki eder. ben unutsam ne olur unutmasam ne olur. artık dünya değişmiştir.

3. genel olarak fakir olduğum içi bir şey hissetmedim bu soruya.

4. soruda en başta, kendini benimle mukayese ederek mantıklı hareket ediyorum demiyor. kendi bakışaçısına göre mantıklı hareket ettiğini öne sürüyor. o sebeple ben neden mantıklı ya da mantıksız davranan olayım ki bu soruda, konunun burada astrolojiyle bile alakası yok. öyle olsaydı bile ilk sorudakine benzer şekilde herkesin yaşam dizgesi farklıdır, hem burçlara göre hem filme göre karar vermiş de olabilir ama ne o ne de ben bunu bilebiliriz. çünkü biz x bir form değiliz, biz bizi yapan her şeyi birleştiği bir benliğiz.

5. fark etmez.

bonus: hiçbir şey hissetmem.

Alacağım kararlarda hep en kötü senaryoyu düşünürüm. Bundan mı bilmem hayatımda üzülmem de pişman da olmam. Bu yüzden yaşadığım hayattan çok memnunum.

Overthink + her türlü kötü senaryo = yapacağım şey

Komple akış. Küçük ölçekli taktik planlar yaparım ama iş konularında uzun uzun bir konu üstüne düşünüp karar vermek falan çok ters bana. Aileyle ilgili tam tersi, stratejik düşünürüm taktik yapmam. Hanımsal mevzular söz konusu olunca zaten ne taktiği kalıyor ne stratejisi; hiçbir şey belli olmuyor.

tabii. her şey plana göre ilerliyor. kısa orta uzun vadeli planlar yaparım ve uyarım.

yapıyorum şöyle:
“hukuk okumayı düşünmüyorum.” - hukuk mezunuyum.
“asla istanbul’da yaşayamam.” - dört yıl yaşadım.
“benden öğretmen olmaz.” - akademisyen oldum.
“hasta bakamam, sabrım yok.” - alt bile aldım.

her işim planlıdır. sadece cesaret gerektiren durumlarda biraz akışına bırakırım.

Bam güm gidiyorum, en iyiyi yap en kötüye hazır ol diyor ve musmutlu hayat.

gizli bi terazi var ya çok planlama yapma kabiliyetim yok ama diyelim maddi bir hedef var "kenara şu kadar atmalıyım" demem elime para geçince o an ne kadar atmak istiyosam atarım şeklinde

Ben de kötüsünü düşünüp iyi bir şey olursa mutlu olanlardanım. Olmazsa zaten kendimi hazırlamış oluyorum.
Çalışırken de kendi özel hayatımda da planlıyımdır. Takvim kullanmayı severim ajanda kullanmayı yeni yeni bıraktım artık telefondan takip etmeye alıştım.
İşte mesela belirli bir süre içinde yapmam gereken işler varsa hepsini önce not alırım sonra üstünü çize çize ilerlerim.
Geleceğe dair plan yapmayı seviyorum, gerçekleşmese bile :/

Ben de kötüyü düşünüyorum, bu sefer de kötüyü çekmiyor muyuz?

@Kahvedesu; bana çok gelen bir uyarıdır bu. Olabilir tabii ki bir şey diyemiyorum ama bazı şeyler içten gelmeli. Ben şimdi sadece kötüyü çekmemek adına inanmadığım halde iyiyi düşünmeye zorlarsam da olmaz ki :)
Bazı şeylerin kökten değişmesi gerekiyor.

Akış bile yok şarampoldeyim

Ay sonunda 300k üçüncü tarafa ödemem var.

plansız olmuyor :D

her dk düşünüyorum hatta öyle diyeyim.

Her seyim cok ama cok planli.

Planli yasamaya calistim, olmadigini gorunce akisa biraktim.

Hayatımla ilgili plan yapıyorum ama illa sıkı sıkıya bağlı kalmıyorum. Akışa değiştiriyorum. Değiştirdiğim çok oldu.

Istemsizce akisa birakiyorum. Plan yapabilecegim bir stabilitem yok

plansız hareket etmem
markete bile plan yaparak giderim. migrostan alacaklarım bellidir, carfırdanda. neyi nerden alacağımı planlar öyle alırım.
dışarı çıktım diyelim tüm işlerimi tek seferde hallederim. bir yere gideceksem yakınındakileride aynı güne ayarlar hepsini tek seferde yaparım

eğer bir günü planladıysam çok çok özel bir şey olmazsa kimse benim planımı bozamaz.

hatta bu planlılığım yüzünden işimi bile değiştirdim. kendi planladığım, tüm iş takvimin belli olduğu bir alana yöneldim.

Çocuktan önce planlar oluyordu. Çocuktan sonra çocuğun ruh haline kaldığımız için saldık. Ekonomide böyle leş olunca ne plan oluyor ne hadi gidelim de olmuyor.

Planladığınız her şey oluyor mu ki? Ben bilet aldım Türkiye'ye geliyordum, başka şey çıktı.

plan yaptigim zaman keisnlikelolmuyor o yuzden saldim cayira.

Wow ifşaa elbisenin rengi efsooo

Aslında yarın herkes bayramlıklarıyla ifşa yapsa

Almadım. İnsanda heves mi bırakıyor ülke gündemi.

ayakkabı aldım.

Almadim. Sabah klasik kutlama mesajlari olmasa yarinin bayram oldugunun bile farkinda degildim.

Böyle hevesleri devam eden insanları görmek ne hoş ya ben de bayramın yarın olduğunu birkaç saat önce öğrendim.
Bayram için de bir şey almadım, ben genel tüketim boykotuna hala devam edenlerdenim.

Ayrıca;
Ekimojoli +1

mutekebbir ve diğer dostlara +1 diyorum, bu yüzden heyecanlanan insanları görmek çok güzel.

hiçbir şey yapmadım ya da almadım. yarın da sırasıyla annemi, teyzemi, babaannemi ve anneannemi arayıp sonrasında içeceğim evde. burada çocuklar da kapıya gelmiyor zaten.

Yok almadım.

Tshirt filan düz takılacağım. Zaten yazlığa gideceğiz ailecek. Öyle takılacağız.

cikolata aldim cocuklara, suan ben yiyiyorum.

yarına niyetlenmiştim trail model bir tane beğendiğim ayakkabı vardı.

ama kapalı olur avm muhtemelen.

hayır, hatta böyle bir tabir en son ne zaman hayatımdaydı, en son ne zaman bayramlık aldım onu bile unutmuşum. bayramlık kelimesi bile acayip eski geldi.

Tablet aldim kendime

Ben arkadaşlık uygulaması kullanmadım(date gibi olanını kullandım).

Hic indirmedim ve kullanmadim.

ben.

Ben. Hiç indirmedim ve kullanmadım.

hiç kullanmadım. instagram’ım da yok. introvertim, çevremdeki insanlar yetiyor da artıyor.

Ben.

+1

Hic indirmedim ve kullanmadim

Hiç kullanmadım. Hinge diye bir uygulama olduğunu da alttaki duyurudan öğrendim, duymamıştım bile

Övmicem dedim ama nikler sasirtmadi ;)

Kullanmadım.

Bir dönem bir sürü kullandım aynı anda ama uzun süredir i ıh

hiçbirini yüklemedim +1

@kisa, kullanmissin

@basond, 18 yaşından beri evli diyil misin seninki de saylanmaz

Kullandım ben de onu diyorum hem de ayni anda bir kaç tane :)

18 mi ahahahah ben 26 ımda evlendim

6 ay kadar önce evetti, ama bozdum.

kullandım. çok çok uzun zaman önce.

Ben.

Hiç indirmedim ve kullanmadım +1

facebook, instagram, twitter dahil mi? buralardan da yürünüyor çünkü.

bosnanın doğası ve köftesi güzel. yazın gidersen mostar köprüsünden dalış yapabilirsin. etkinlik oluyor.

montenegro kumarhanesi olan rize bildiğin. hiç bir numarası yok. serdar ortaç kadar paran varsa git.

Harika bir tercih olur. Budvada denize de girebilirsin. Kotor da çok tatli bir yer. Yapıştır derim

Daha önce Avrupa'daki diğer ülkeleri gördüyseniz balkanlar köy gibi gelebilir.

Balkanlarda vizesiz olanlardan Üsküp ve Belgrad'a gittim. Bosna ve Montenegro gitmedim, ikisi için bir diyemiyorum.

- Belgrad'a iki sefer gittim. İkincisi Temmuz ayına denk gelmişti. Çok güzeldi.
- Üsküp'de bir şey yok. Sadece Matka Kanyonu var.
- Ohrid güzel olabilir belki. Nisan sonu gitmiştim, sadece birkaç saat vakit geçirdim. Dedim yazın gelsem, daha iyi olurmuş.


@HellKeePer görece +1. Görece olarak dememin sebebi kişiden kişiye değişebilir.

Gitmeye değer bence, biraz sıcak olabilir ama Türkiye'deki çoğu yer de sıcak oluyor zaten.

Karadağ’a tek başıma gitmiştim. Değişiklik için gidilir fakat çok kalabalık. Tek başınıza plaj, kum, güneş sıkabilir.

denemeyip pişman olacağıma deneyip pişman olayım.. (rezil olacağım bir şey değilse)

' keşke ' dememek için denenmeli, hayat kısa ve tek.

hayatta sahip olduğum en değerli şeyleri kan ve terle kazandım. hani şarkıda diyor ya 'there is no easy way out' öyle işte.

yine olsun yine yaparım.

Hayır denemem böyle büyük hayallerin gerçeği beklediğin gibi olmaz, hayatında da büyük bir fark yaratmaz sonrasında, bunlar bize amerikan rüyası filmleri ve metinleriyle hayattaki tek amaç ve görev şeklinde yerleşmiş fikirler

eğer bi iş falansa denerdim ama gönül işleriyse (duyuru bu kategoride açılmış) hayır.

Yani detay vermiyorsun tamam da bari olunca hayatımızda ne değişecek onu yazaydın vicdansız :)

Bazı motivasyonlar güzel oluyor. olsa da olmasa da uğraşması zevk veriyor. Galiba uğraşırdım diyeceğim

Denerdim. Beni bu kadar heyecanlandıran bir şey için uğraşmayacağım da ne için uğraşacağım.

%100 denerim, asla çekinmem. Emek verip de gerçekleşmeyen bir hayal düşünemiyorum.

Aşkla isteyecek kadar çok isteyip onunla yatıp kalkacağım bir hayalse(öyle tarif etmişsin) kesinlikle denerdim. denemeyip pişman olmaktansa deneyip pişman olmayı tercih ederim çoğu zaman

Gerçekleşmese dahi verdiğim emeğe üzülmem, aksine gayret göstermek sonuç ne olursa olsun sonunda huzur verir.

Ben su an bu surecin içindeyim, yıllardır ağzıma pelesenk olan bir sertifika var, artık demeye utanıyorum. Bir yıldır gece gündüz çalıştım, oğlanı uyutup sabaha kadar yine çalıştım. Sınav 3 aşamalı, ilk aşamasına girdiğim hafta babamı kaybettim, şimdi ağlaya ağlaya ikinci aşamasına giricem. Kısmet diyorum başarısız olsam bile denedim diycem

1-) Olmama ihtimali yüzde kaç? Yüzde 60'dan yukarıysa denemem ama yüzde 60'in altındaysa denerim.

2-) Denemeye değerse denerim. Baktım olmuyorsa, olmayacağından kesinlikle eminsem geldiğim noktayı ve durumu kendime fayda sağlayacak şekilde değiştirmeye bakarım.

Beni motive ettiniz, hepinize çok teşekkür ederim. Denemeye karar verdim. Sonuç güzel olursa paylaşırım o sebeple duyurumu silmeyeceğim.

@ grimavi

Senin hayat görüşlerini, olaylara bakış açını çok takdir ediyorum ve çok da mantıklı buluyorum ama denemek istiyorum :)

@ mirty

Başın sağolsun.

Umarım isteğine kavuşursun.

annemi üzecek hicbir sey söylemem. kovuldum onu bile söylemedim. benden daha fazla üzülüyor, daha cok kafaya takiyor. bu sorunlara cözüm de bulamaz. bu onu daha strese sokar. ne gerek var...

dertler paylasinca büyüyor. karsi tarafa cözüm fikri icin derdini anlatmak disinda sorun anlatmak gereksiz ve gücsüzlük (sorry) bana göre. cocuk musun yani kendin cöz ya da terapiste git.

Ben her şeyi paylaşırım; aşağıdakileri paylaşmam:

- İş yerinde yaşanan problemler
- Borç/harç/alacak/verecek; genel olarak para dertleri
- Sağlık sorunları
- Karşı cinsle çok kısa süreli ilişkiler

Bilmelerine gerek yok, bu saatten benim şahsi sorunlarımla muhatap olmalarını asla istemem.

anlatma yanlış anlaşılıp akrabalara ele güne gitme durumu olabilir.

Her anne baba bir değil ki, bu sizin anne babanızın kim olduğuna bağlı. Anne babayla neyin paylaşılıp neyin paylaşılmayacağına dair evrensel bir şey olduğunu sanmıyorum.

Kimi anne baba var oturur ağlar, kimi duyunca dalga geçer espri yapar... Derdin ne olduğunu bile bilmiyoruz ki hocam.

Söylemek istiyorsanız söyleyin.

İşle alakalı konular ana babaya anlatılmamalı. İşten çıkarılmıştım.hergün evden çıkıp dagı taşı gezdim yine söylemedim.

Kesinlikle anlatılmaz.
Anlatmıyorum.
Güzel olumlu şeyler bile dozunda anlatılmalı.
Onların olayları yorumlamaları, başkalarına aktarmaları da farklı oluyor. Sorunu çözme noktasında katkıları da genelde zaten olmaz.

Eşler de kendi aralarında yaşanan her şeyi ailelerine anlatmamalı.
İç işlerini olumsuz etkileyen yorumların önüne geçmmek dili tutmaktan başlar.

Benim için aile kız kardeşlerdir. Üzülmesinler diye içime attığım her dert beni yiyip bitirdi, artık paylaşmayı tercih ediyorum. Duygusal desteğin çok faydası var. Mutlaka paylaşılmalı.

en iyisi söylememek.

işimde sorunlar var, paylaştım çok üzülmüşler.
sağlığımla ilgili bazı şeyler var. gülerek anlattım, yaşıyoruz böyle sorun yok falan. ama epey dert etmişler.
ilişkimle ilgili sorunlar vardı. bir ara konu konuyu açtı, fazla dertleştim annemle. oğlum sen "ne yaşadıysan üçte birini anlatırsın, demek ki neler neler olmuş" dedi. çok üzüldüler. sonra öğrendim ki annem/babam duygusallıklarının da etkisi ile anlattıklarıma içerleyip bir kaç gün uyuyamamışlar, dertlenmişler falan.

halbuki bilmiyor ki o sırada 3te1'ini değil, 3 katını anlatmıştım.

+vedatchilippers+1
onları anlatmamak ya da en azından detay vermemek gerekiyor. test ettim onayladım. anlatmak iyi değil. o listeye ek olarak, ilişkide olduğun kişiyle/eşle ilgili ya da ilişkinle ilgili sorunları da anlatmamak lazım. detay vermemek lazım diyelim.

derdi paylaşmayınca kendi kendine büyütüyor bu doğru. gerekirse anonim hesapla burada paylaş o bile iyi.

bazı şeyler anlatılır bazı şeyler anlatılmaz. aileni sen tanıyorsun, süzgeç sensin. ben evliliğimle ilgili şeyleri anlatmıyordum sonra başıma patladı hepsi karşı tarafın atakları yüzünden. bazen bazı şeyleri temel olarak bilmeleri gerekiyor. ayrıca arkadaş falan umursamayıp yanlış öneriler verebiliyor ya da bazı insanlar kötü niyetle senin sıkıntılarından keyif alabiliyorlar. insan bazen duygusal destek ihtiyacında da oluyor. asla anlatılmamalı gibi bi düşüncem yok. anlatılacak şey var anlatılmayacak şey var.

Aile yapısına göre değişir tabii ama anlatılmaması en iyisi. Hele de iş ile ilgili. Ben anneme tutamayıp anlattığımda hemen başı ağrıyıp benim de baş ağrımı daha da arttıyor hahahah

Ama evlilik ile ilgili konularda deartheodosia,nın da belirttiği durumlar olabilir, karşı taraf sizin ailenizi arayıp olayı abartarak anlatabilir. Bu durum da olaydan daha çok ben neden bunu elden duyuyoruma üzülebilirler.

Hayır. Onları üzmemek adına . Buraya yazın derdinizi isterseniz

konuya ve aileye bağlı.

ufak meselelerde hayır. sorun seni aşıyorsa ilk yardım aileden istenmeli

Bir dönem hiç anlatmıyordum ama saçma sapan şeyler oluyor ki anlatma gereği duymaya başladım.

ama hayatımla olan her şeyi anlatmıyorum tabii. Yurtdışına gidip yaptığım bazı şeyleri anlatmadım mesela.

aileniz arkadaşınızsa paylaşın değilse kimseye yük olmayın. Kan bağı çok abartılıyor bu ülkede.

Ayın 15inde okul çıkışı hep aynı restorana gidip döner yemek eheheheh

benim hiç ailem olmadı. çok ufakken babamın gülhane hayvanat bahçesine götürdüğünü anımsıyorum.

Hafta sonu kahvaltısı.

Pazar günü babaannemin bulgur pilavı yapması. Lapa lapa yapardı rahmetli.

Karne günlerinde MC donald's a gitmek.

Bizim bulunduğumuz şehirde sadece bir tane vardı ve annem zararlı diye yedirmezdi. Hayatımda elma şekeri yemisligim bile yoktur bu takıntısı yüzünden. Bu yüzden senede iki kere, karneleri aldıktan sonra giderdik. Nasıl mutlu olurdum, şimdi bile animsayinca o heyecanım geldi gözümün önüne :)